«Դրօշակ» երևույթը մեզ համար բարոյական հսկա ժառանգություն է և մարմնավորում է իրեն կերտող բոլոր նվիրյալների՝ խոնարհումի արժանի վաստակը:

«Դրօշակը» ինքն իրեն վաղուց հաստատած ինքնություն է՝ խորհրդանշական և գործնական ուղերձներով:

Իր նորացող ընթացքի մեջ «Դրօշակը» մեզ համար համազգային հետաքրքրությամբ համակուսակցական օրգան է, մտքի ու գաղափարների թրծման և զարգացման բեմ, հայ քաղաքական եւ հասարակական կյանքի ներքին ու արտաքին մարտահրավերների մասին բարձրաձայնող խոսափող:
Իր առաքելությունը հաջողելու համար «Դրօշակը» պետք է ձգտի երկխոսության ազգային մտածողություն և մտահոգություն ունեցող բոլորի հետ, լինի անաչառ ու համարձակ:

«Դրօշակի» կողմնորոշիչն ազգային ու պետական շահն է, ազատ, բարեկեցիկ, անվտանգ, ֆիզիկական ու հոգևոր միասնականությամբ շաղկապված հայության կամքը:

Խոսքի առատության մեր ժամանակներում «Դրօշակը» կրկին հրապարակ է իջնում որոշակի բաց տեղ զբաղեցնելու համար: Անկախ պետականության երեսնամյակի շեմին կանգնած մեր երկիրը նման է մի նավի, որի ուղևորները մշտապես նախանձախնդիր են եղել նավի ղեկի մոտ կանգնողների խնդրով՝ անտեսելով դեպի ուր նավարկելու պարագան: Ճանապարհի և նպատակի անտեսման հանգամանքն էլ հիմնականում ձևախեղել է նավավարներ ընտրելու չափանիշը: Չավարտված պատերազմի, անցյալից ժառանգված հիմնահարցերի և նոր ժամանակի բազմազան մարտահրավերների բեռն ուսած՝ մեզ համար թերևս առաջնային պետք է լիներ հին փարոսի նոր լուսարձակումների ներքո կրկին ու կրկին հարցնելն ու հստակեցնելը ինքներս մեզ համար, թե ով ենք մենք, որտեղից ենք գալիս, ինչ միջավայրի հետ ենք փոխհարաբերվում, որն է մեր՝ որպես հայության գոյության իմաստն այս արևի տակ, և ինչ ենք պարտավոր անել ապագայում մեր և մեր սերունդների արժանավոր տեղն ապահովելու համար:

«Դրօշակը», իր ջուրը խմելով սեփական ակունքներից և այլոց փորձառությունը նկատի ունենալով, կջանա հստակեցնել խնդիրներն ու փնտրել դրանց պատասխանները:

Թերևս առայժմ այսքանը, որպեսզի հավակնությունները մեզանից առաջ չընկնեն: Թող որ մեր գործը խոսի մեր փոխարեն:

«Դրօշակ» պաշտոնաթերթ