Հայոց Ցեղասպանութեան 105-րդ տարելիցին եւս ողջ hայաշխարհը միեւնոյն պահանջատիրութեան ռազմավարական դրոյթները սեւեռակէտ դարձնելով, ամենեւին նոր պայմանների՝ համաշխարհային մակարդակով նոր համավարակի արտակարգ իրավիճակում է արտայայտում իր համազգային կամքը յաչս՝ նոյն համաշխարհային ընտանիքի, քաջ գիտակցելով, որ դոյզն իսկ չի նսեմանալու իր արդար պայքարի էութիւնը: Աւելին, տեղ-տեղ նոյնիսկ իրաւաքաղաքական, պատմական ու բարոյական արժէքներ կրող իր պահանջատիրութիւնը աւելի արդիական ու աւելի ազդեցիկ է արտացոլւում միջազգային հասարակայնութեան հարթութիւններում:

105-րդ հանգրւանը, սակայն, ազգի ու ժողովրդի «պատմական յիշողութեան» օրինաչափութեամբ, մեզ յուշում է, որ սեփական պայքարի գերնպատակը ցեղասպանութեան հետեւանքով հայ ժողովրդի ամբողջական, լիարժէք, արդար, բայց անտեսւած իրաւունքների հատուցման ապահովումն ու կենսագործումն է, ի խնդիր նոյն հայութեան ու Հայաստանի ազգային թէ՛ պետական ամբողջական անվտանգութեան ու բնականոն զարգացման:

Միեւնոյն «պատմական յիշողութիւնը» մեզ ուսուցանում է, որ որպէս ազգ ու պետութիւն գոյատեւելու նախապայման՝ նշեալ անվտանգութիւնն ու զարգացումը երաշխաւորւելու են սրանից 100-ամեակ առաջ կնքւած եւ ապա՝ աշխարհա-քաղաքական սակարկութիւնների արդիւնքում անտեսւած «Սեւրի պայմանագրի» ու դրա հիմքի վրայ «Վիլսոնեան» Իրաւարար ու անբեկանելի վճռի շեշտադրմամբ ու վերագործարկմամբ:

Ահաւասիկ, պահանջատիրութեան 105-րդ տարելիցի ու ժամանակին դրա ամբողջական հատուցման-իրաւատիրական ակտ՝ «Սեւրի» 100-ամեակի համընկնումը 2020-ի սոյն թւականին, աւելիով է պարտաւորեցնում հային ու Հայաստանին՝ վերարժեւորելու եւ ինչու ոչ, գերարժեւորելու եւ ընթանալու նոյն «պատմական յիշողութեան» սկզբունքների կեանքի կոչման երկար ու տատասկոտ ուղիով, մինչեւ վախճանական նպատակի՝ Հայոց Ցեղասպանութեան, հայրենազրկման ու մէկ խօսքով՝ Հայ դատի լուծման ու հատուցման փառապանծ հանգրւան…:

ԴԵՐԵՆԻԿ ՄԵԼԻՔԵԱՆ
«ԱԼԻՔ» ՕՐԱԹԵՐԹԻ ԳԼԽԱՒՈՐ ԽՄԲԱԳԻՐ