Նույն մուտքի առաջին բնակարանի բնակիչ Արմինե Գեւորգյանն էլ ընտանիքի անդամների հետ միասին հրաշքով են փրկվել փլուզումից։ Նրանց ընտանիքը եւս 100․000-ական դրամական աջակցություն ստացավ ՀՕՄ-ի կողմից․ «Շնորհակալ ենք, որ ՀՕՄ-ը պատրաստակամություն հայտնեց մեզ աջակցելու»,- մեզ հետ զրույցում ասաց Արմինեն, հույս հայտնելով, որ շուտով կլուծվի իրենց բնակարանի հարցը․ «Վարձակալած բնակարանում ենք ապրում, պետությունը հոգում է տան առաջիկա 3 ամսվա վարձավճարը, բայց ակնկալում ենք, որ կապահովեն մեր կորցրած բնակարանին համարժեք բնակարանով։ Մեր մուտքի բոլոր բնակիչների առաջնային խնդիրն է, որ հաշվի առնեն, թե ինչ կորուստ ենք ունեցել, ինչքան ենք տուժել ե՛ւ նյութապես, ե՛ւ բարոյապես, ե՛ւ հոգեպես, որպեսզի ստանանք նորմալ փոխհատուցում»։

Ռայնիսի 1 շենքի բանկչուհի Կարինե Շահբաթյանի 6 հոգանոց ընտանիքին եւս, այդ թվում եւ 3 ամսեկան թոռնիկը, հաջողվել է փրկվել շենքի փլուզումից․ «Դեպքի ժամանակ բոլորս քնած ենք եղել, արթնացանք պայթյունի ձայնից ու խուճապ սկսվեց․․․ մի ահավոր տեսարան էր՝ փոշի, ծուխ, մութ․․․ Երբ արթնացանք ու զգացինք, որ բոլորս ողջ ենք, վազեցինք դեպի շքամուտք, որ դուրս գանք, սակայն՝ այն փլված էր, ո՛չ դուռը կար, ո՛չ շքամուտքը․․․ Մինչեւ հիմա չեմ հասկանում, թե մեզ հետ ինչ կատարվեց։ Փառք Աստծո, բոլորիս հաջողվեց ողջ դուրս գալ այդտեղից, բայց այդ սթրեսը, որ մենք ապրեցինք, երեւի ամբողջ կյանքում մեզ կուղեկցի»,- հուզմունքը մի կերպ կոկորդում խեղդելով պատմեց տիկին Կարինեն ու անորոշությունից թափահարելով ձեռքերը ասաց, որ չգիտի, թե որքան ժամանակ վարձով կապրեն․ «Բայց որքան շուտ ունենանք մեր անկյունը, այնքան լավ»։

Ըստ տիկին Կարինեի, ՀՕՄ-ի աջակցությունը ոչ միայն ֆինանսական է, այլ նաեւ հոգեբանական․ «Այսինքն զգում ես, որ այս սթրեսը մենակ չես հաղթահարում, մարդիկ կողքիդ են ու փարատում են, դա մեծ աջակցություն է մեզ համար»։

Հայաստանի Հայ օգնության միության շրջանային վարչության ատենապետ Մարինե Համբարձումյանը Ռայնիսի 1 շենքի պայթյունի մասին տեղեկացել է համացանցից եւ անմիջապես վարչության նիստ հրավիրել․ «Պայթյունի մասին իմանալուց հետո հետաքրքվեցինք, թե քանի ընտանիք է տուժել։ Պարզվեց, որ 12 ընտանիք, ողջ գույքով, կորցրել է բնակարանը»,- մեզ հետ զրույցում ասաց տիկին Մարինեն մտաբերելով, որ շենքի փլուզված կադրերը տեսնելիս վերապրել է 1988 թվականի երկրաշարժը։

Ինչեւէ, վարչության նիստում բոլորը միաձայն որոշում են կայացրել, 100․000-ական դրամներով աջակցել տուժած յուրաքանչյուր ընտանիքի․ «Ճիշտ է, հետո եղավ կարիքների գնահատում, գուցե մի ընտանիքին ավելի շատ աջակցություն էր պետք, մյուսին՝ ավելի պակաս, բայց սա այն դեպքն էր, որ բոլորը տուն էին կորցրել։ Այստեղ պիտի աշխատեր հավասարության գործոնը։ Ի դեպ, 12 ընտանիքներից մեկի աջակցությունն ամբողջովին տվեց ՀՕՄ-ի Քանաքեռ-Զեյթուն շրջանի «Շուշի» մասնաճյուղը»,- ասում է տիկին Կարինեն ու ընդգծում, որ ՀՕՄ-ը նման պահերին միշտ կանգնած է ժողովրդի կողքին․ «Զուր չենք ընտրել «Ժողովրդիս հետ, ժողովրդիս համար» կարգախոսը, ուստի՝ եթե նույնիսկ գումարով չես կարող, ապա պետք է զորավիգ լինել այդ ընտանիքներին ինչով կարող ես։ Սա այն պահն էր, որ իրավունք չունեինք անտարբեր անցնել»։

Տիկին Մարինեն ասաց, որ թերեւս 100․000-ական դրամներն ամբողջությամբ չեն փարատի պայթյունից տուժած ընտանիքների հոգսերը, բայց այն նաեւ հոգեբանական աջակցություն է․ «Գումարները փոխանցելիս բոլորի հետ զրուցել ենք, իմանալով՝ ի՞նչ խնդիր ունեն, ով՝ քանի՞ երեխա ունի։ Օրինակ, տուժած ընտանիքներից մեկը մի նորապսակ զույգ էր, կամ մի տարիքով կին կա, որը պայթյունից հետո երկար ժամանակ հիվանդանոցում էր եւ նրա փոխարեն աղջիկներն էին եկել, որովհետեւ ի վիճակի չէր գալու։ Մի երիտասարդ ամուսին կար, որը շատ ընկճվաճ էր, քանի որ երեխան ու կինը հոգեբանի կարիք ունեն, խոսեցինք նրա հետ եւ մի գուցե մասնագետ գտնենք՝ հոգեբանական աջակցություն ցուցաբերելու համար։ Մի խոսքով, այնպես չէ, որ գումար տվեցինք ու մի կողմ քաշվեցինք, հոգեբանական աջակցությունն էլ շատ կարեւոր է»։

Հայաստանում ՀՕՄ-ն աջակցության ծրագրեր է իրականացնում 1991 թվականից սկսած, տիկին Մարինեն ասում է, որ պահի կարեւորությամբ են առաջնորդվում եւ ձեռք մեկնում կարիքավորին ու օրինակներով թվարկում կատարած ծրագրերը․ «Ռայնիսի 1 շենքի փլուզումից ընդամենը մեկ շաբաթ առաջ էր, որ «Օգնիր եղբորդ» ծրագրով 1000 դոլար ուղարկեցինք Սիրիա։ Դրանից երկու շաբաթ առաջ էլ «Լիբանանին օգնության» բարեգործական համերգով ՀՕՄ-ի կենտրոնական վարչությունը տասը հազար դոլար հավաքեց եւ ուղարկեց Լիբանան»,- եզրափակեց Մ․ Համբարձումյանը։

ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ