Նախ, պետք է նկատի ունենալ, որ գործող Սահմանադրությամբ առաջին անգամն է, որ տեղի է ունենում համաժամանակյա ընտրություններ: Սահմանադրությունը նախատեսում է խորհրդարանական եւ նախագահական համակարգերի փոխկապակցվածությունն այն իմաստով, որ մեկի լինելիությունը պայմանավորված է մյուսի լինելիությամբ: Որեւէ պատճառով խորհրդարանի ցրման պարագայում նախագահը եւս պետք է հրաժարական ներկայացնի, իսկ նախագահի հրաժարականի պարագայում ցրվում է նաեւ Ազգային ժողովը: Դա կարող է հանգեցնել ճգնաժամային իրավիճակի եւ թելադրել շարունակաբար ընտրությունների կազմակերպում՝ մինչեւ այն ժամանակ, որ խորհրդարանի քաղաքական մեծամասնությունն ու նախագահը նույն «քաղաքական թիմում» լինեն:

Արտաքին ճակատում, մասնավորաբար՝ անցյալ ամիս Վիեննայում Հայաստանի եւ Ադրբեջանի ղեկավարների հանդիպումից հետո, առավել սաստկացել է ադրբեջանական կողմի ռազմատենչ հռետորաբանությունը: Իրավիճակը նմանվել է 2016-ի ապրիլին նախորդող կացությանը: Պետք է արձանագրենք, որ օրեցօր առավել շոշափելի է դառնում արտաքին վտանգի գոյությունը: Այս իրավիճակում անխոհեմություն է քաղաքական նկրտումներին տուրք տալով Արցախի հասարակական դաշտում առաջացնել բաժանարար գծեր, միաժամանակ՝ անթույլատրելի ապագայի հաշվին խոստումներ շռայլելով՝ պետական համակարգը մատնել անգործունեության: Երեւույթներ, որին ականատես ենք լինում նախագահի աթոռը հավակնող ուժերի քաղաքական մրցավազքի համայնապատկերում:

Եւ, վերջապես, հայ ժողովրդի հավաքական ինքնության գիտակցության մեջ Արցախը մեծ առաքելություն ունի: Արցախով է, որ հայկական ազգային միասնության գաղափարը իմաստավորվում է: Երբ Արցախն է վտանգվում, հայ ժողովրդի միասնությունը աներկբա իրողություն է դառնում: Իսկ այդ առաքելությունը իրականացնելու համար Արցախին պետք է կուռ միասնություն սկզբունքային հարցերի շուրջ: ՀՅԴ-ի համար սկզբունքային է Արցախի Հանրապետության պետականության ամրապնդումն ու հզորացումը:

«Ապառաժ»-ի խմբագրական, 17 ապրիլի, 2019թ.

aparaj.am