ՀՅԴ Հայաստանի ԳՄ անդամներն այցելեցին Արամ Մանուկյանի հուշարձանին
29 Հունվար 2020 Մեծանուն պետական գործչի՝ Արամ Մանուկյանի հիշատակի օրվա կապակցությամբ նրա հուշարձանին ծաղիկներ խոնարհեցին ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն մարմնի, ՀՅԴ Հայաստանի երիտասարդական և «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միության անդամները:
«Արամն իր ապրած ողջ կյանքով դաստիարակեց հայությանը, թե ինչպես է պետք սիրել հայրենիքը, ինչպես է պետք սիրել ժողովրդին, և նույնիսկ իր մահով այդ դաստիարակչական աշխատաքը չդադարեցրեց, – Արամ Մանուկյանի հիշատակի արարողության ժամանակ Yerkir.am-ի հետ զրույցում նշեց ՀՅԴ անդամ Բագրատ Եսայանը:
Արժևորելով Արամ Մանուկյանի կյանքի և գործունեության դրվագները՝ Բագրատ Եսայանն առանձնացրեց Արամի գործունեությունը Վանում, երբ Հայոց ցեղասպանության ամենադաժան շրջանում նրան հաջողվեց համախմբել բոլոր ուժերին, ստանձնել ինքնապաշտպանական ուժերի ղեկավարումը և կերտել «նախապետական» միավորումը՝ մինչև ռուսների գալը:
Արամի գործունեության հաջորդ և ամենակարևոր շրջանը, ըստ Բագրատ Եսայանի, դա 1917 թ. վերջերից մինչև վաղաժամ մահն ընկած հատվածն է, որտեղ Արամի պետականամետ մտածողությունն ստացավ իր ամենավառ արտահայտությունը:
«Երբ օրհասական պահին թուրքական զինված ուժերը, ցեղասպանելով և հայրենազրկելով արևմտահայությանը, մի քանի ուղղություններով ներխուժել էին՝ ոչնչացնելու նաև Արևելյան Հայաստանը և հայության մնացած բեկորներին, Արամը ուղղակի կազմակերպեց Երևանի պաշտպանությունը, կազմակերպեց ժողովրդին, և Արարատյան դաշտավայրի քաոսը վերածվեց հաղթանակի, վերածվեց պետականության», – նշեց նա
Բ. Եսայանը փաստեց նաև, որ դիկտատոր հասկացությունը սովորաբար բացասական իմաստով է ընկալվում, բայց 1918 թ. մարտին ժողովրդի կողմից Արամին դիկտատոր հռչակելը բոլորովին այլ փիլիսոփայություն ուներ իր մեջ:
«Դա ժողովրդի ներքին ձայնի, ներքին կանխազգացողության պոռթկումն էր՝ Արամը պետք է դառնար դիկտատոր, նրա կազմակերպական ունակությունները պիտի հանգեցնեին Մայիսյան հաղթանակներին, և պիտի ծնվեր հայոց պետականությունը: Եվ ժողովրդի ներքին ձայնը չսխալվեց», – եզրափակեց Բագրատ Եսայանը:
Արամ Մանուկյանի հուշարձանին այցի եկած ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միության անդամ Անի Ազատյանը նշում է՝ նախկինում բացասական էր վերաբերվում իր այն սերնդակիցներին, ովքեր չէին ճանաչում Արամ Մանուկյանին: Այժմ այլ կերպ է նայում այդ երևույթին:
«Մենք այժմ ոչ թե նախատում ենք բոլոր նրանց, ովքեր չեն ճանաչում մեր Առաջին Հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանին կամ անտարբեր են նրա ունեցած ավանդի հանդեպ, այլ ամենօրյա աշխատանքների միջոցով փորձում ենք մեր սերնդակիցների շրջանում տարածել ինչպես Արամ Մանուկյանի դավանած գաղափարներն ու արժեքները, այնպես էլ նրա և մյուս մեր մեծերի թողած անգնահատելի ժառանգությունը», – նշեց Անի Ազատյանն՝ ավելացնելով, որ եթե այսօր աշխարհի քարտեզի վրա առկա է Հայաստանի Հանրապետությունը՝ որպես պետություն, և իրենք հպարտորեն ծածանում են Եռագույնը՝ որպես պետականության խորհրդանիշ, ապա այդ ամենի համար պետք է խոնարհվել Արամի և նրա զինակիցների կյանքի ու գործի առջև:
