«ՀՅԴ ընկալմամբ սոցիալական պետության հիմնական առաքելությունը իր քաղաքացիներին աղքատությունից զուրկ կյանքի ապահովումն է, ընդ որում աղքատություն ասելով՝ հասկացվում է բազմաչափ աղքատությունը, երբ զրկված է ոչ միայն ֆիզիկական գոյությունն ապահովող եկամտից, այլև՝ պատշաճ կրթություն, առողջապահական ծառայություններ ստանալու հնարավորությունից, ոտնահարվում է նրա արժանապտվությունը, մշտապես առկա է բռնության սպառնալիք: Սոցիալական պետությունը պետք է իր քաղաքաիցներին պաշտպանի շուկայական ռիսկերից, թույլ չտա շուկայական մրցակցության և առավել ևս տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում քաղաքացին մնա միայնակ դժվարություններին դեմ հանդիման»,- նշեց նա:

Նրա խոսքով՝ Դաշնակցությունը, որպես ընկերվարական և ժողովրդավարական կուսակցություն, հավատում է շուկայական տնտեսությանը, բայց այն համոզմունքին է, որ պետությունը իր կարգավորման և վերաբաշխման մակրոտնտեսական կառավարման համալիր գործառույթներով պետք է ունենա խթանիչ հակակշիռ տնտեսության մեջ և կանխարգելի կամ նվազագույնի հասցնի շուկայական ձախողման հետևանքները:

«Սոցիալական արդարության ներառական տնտեսական աճը դաշնակցության համար հիմնական տնտեսական օրակարգ է: Այստեղ հարց կարող է առաջանալ՝ ինչը ճիշտ է Դաշնակցության համար, միգուցե կարող է սխալ լինի մյուսների համար: Մենք ասում ենք՝ սոցիալական արդարություն և ներառականություն: Ցանկանում եմ հիշեցնել՝ օրինակ Պետերսոնի միջազգային տնտեսական ինստիտուտում արժույթի միջազգային ֆոնդի գործադիր տնօրենի հայտարարությունը՝ «անհավասարությունը հաջորդ տնտեսական ճգնաժամի պատճառ կարող է հանդիսանալ»: Երկրի ներսում քաղաքացիների աճող անհավասարությունն էական ռիսկ է իրենից ներկայացնում: Սա է պատճառը, որ ամբողջ աշխարհում գնալով ավելի է կարևորություն ստանում տնտեսական ներառականությունը, որքանով է տնտեսական աճի կամ տնտեսական արդյունքն արդարորեն բաշխվում հասարակության անդամների միջև»,- շեշտեց նա:

Իսկ թե որտեղ է գտնվում Հայաստանը ներառական զարգացման ինդեքսով, Խաչատրյանն ասաց, որ 2018 թվականի տվյալներով, ցավոք սրտի, պատկերն այդքան էլ դրական չէ՝ Գվատոեմալայի և Հոնդուրասի արանքում՝ 45-րդ հորիզոնականն է զբաղեցնում:

«Սա անցումային տնտեսությունների շարքում, եթե դրան ավելացնենք նաև զարգացած տնտեսությունները, ապա մեր տեղն ավելի ցածր կլինի: Համեմատության համար ասեմ, որ Ադրբեջանը զբաղեցնում է երրորդ տեղը, Ռուսաստանը՝ 19-րդ, Ղազախստանը՝ 17-րդ: Եթե մենք չենք ուզում տնտեսական ճգնաժամի առաջ կանգնել, մեզ համար տնտեսական զարգացման ներառականությունն իրոք պետք է դառնա առաջնային քաղաքական նպատակ: Ցավոք սրտի, այն քաղաքականությունը, որ մենք այսօր տեսնում ենք, այդքան էլ չի նպաստում ներառականության ապահովմանը՝ մասնավորապես համահարթ հարկումով»,- ընգծեց նա:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:

https://youtu.be/9o1WykCorCQ