«Հայաստանը նույնպես անմասն չի մնացել կանխատեսումներից։ ՀՀ ֆինանսների նախարարն արդեն իսկ հայտարարել է -2 տոկոսի մասին, մինչդեռ ԱՄՀ–ի կանխատեսմամբ` Հայաստանի տնտեսական աճը կազմում է 0,5 տոկոս։ Այստեղ տարբերություններն ակնհայտ են։ Կարծում եմ, որ դեռևս վաղ է որոշակի գնահատականներ տալ կամ ենթադրություններ անել, բայց որ մեր տնտեսությունը և ազգաբնակչությունը պետք է պատրաստվեն տնտեսական մեծ անկման, փաստ է, և դա պետք է լինի մեր ամենակարևոր օրակարգային հարցերից մեկը։ Մեր հնարավորություններն ու ֆինանսական ռեսուրսները պետք է ուղղենք իրավիճակը փրկելուն»–, ասում է տնտեսագետը։

Սուրեն Պարսյանի կարծիքով` առաջին հերթին անհրաժեշտ է ազգաբնակչությանն ապահովել պարենով, ինքնամեկուսացնել և բուժել, իսկ ԱՄՀ–ի լավատեսական մոտեցումն, ըստ նրա, պատահական չէ, որովհետև այդ կառույցը սովորաբար այս կամ այն երկրին խոշոր վարկային ծրագիր տրամադրելուց առաջ և հետո սկսում է որոշակի գովեստի կամ գովազդի շրջան։ Այսինքն` վարկառուի, տվյալ դեպքում Հայաստանի մասին ձևավորվում է դրական իմիջ, որպեսզի ներսում կարողանա հանգիստ իրականացնել վարկային փաթեթը։

«Հիշեցնեմ, որ 2008թ.–ի ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի ընթացքում ԱՄՀ–ն Հայաստանի մասին նույնպես լավատեսական կանխատեսումներ ուներ, բայց մենք ունեցանք 14,1 տոկոս անկում, ինչն աննախադեպ էր։ Այսինքն` մենք ինքներս պետք է գնահատենք մեր տնտեսական գործընթացները, և շատ կարևոր է, թե այդ անկումն ինչպիսին պետք է լինի »,– նշում տնտեսագետը։

Սուրեն Պարսյանի դիտարկմամբ` եթե անկումը տեղի է ունենալու մանր և միջին բիզնեսի, գյուղատնտեսության և միջին խավի հաշվին, ապա այդ անկումը մեր ազգաբնակչության ու երկրի տնտեսության համար բավականին ծանր է լինելու` ստեղծելով երկարաժամկետ նոր խնդիրներ։ Իսկ եթե անկումը տեղի ունենա խոշոր բիզնեսի ու ֆինանսական որոշ հատվածի հաշվին, ապա ելնելով ցուցանիշներից, կարող ենք ասել, որ այդ անկումն այդքան ցավագին չի լինի։ Այդուհանդերձ, այս պահի դրությամբ, ըստ տնտեսագետի, տուժում են բոլորը։ Այսինքն` մեր տնտեսության մեջ կան լուրջ խնդիրներ, որոնք, ըստ Պարսյանի, ավելի են խորանում, և դրա դեմ պետք է պայքարել հակամենաշնորհային քաղաքականությամբ, ինչի համար իշխանությունները պետք է ունենան ցանկություն և կարողություն։