Yerkir.am-ի հետ զրույցում հեղինակը նշեց, որ սա իր երկրորդ գիրքն է, առաջին գիրքը, որը վեպ էր, լույս է տեսել 2008-ին: Շահբազյանի խոսքով` գրականությունը պետք է ուղղակիորեն առնչություն ունենա կյանքի հետ, և արհեստական, հորինված կամ անցյալ դարի, ուրիշ ժամանակների մեջ եղած իրականությունը չպետք է կրկնել: «Սակայն մենք հաճախ ենք տեսնում, որ գրական նյութը կրկնվում է: Կուզեի, որ այս գիրքն ընթերցողին օգներ տեսնել իրենց կողքին գտնվողներին և ավելի ուշադիր լինել նրանց նկատմամբ: Գրականության հիմնական խնդիրը մարդն է, և իմ գործերի գլխավոր հերոսն էլ անհատն է, որն, ի վերջո, մենակ է, ինքն իր հետ է: Նա ունի միջավայր, ընտանիք, հարաբերություններ, բայց յուրաքանչյուրն ինքն իր հետ է, և ես փորձում եմ ցույց տալ, թե ինչպիսին է մարդը, երբ ինքն իր հետ է»,- ասաց Շահբազյանը:

Նրա խոսքով` ամեն մարդ ունի իր խորքերը, և յուրաքանչյուրի մեջ տիեզերք կա, ինչպես ժամանակին մեր մեծերն են ասել:

Գրականագետ, թարգմանիչ Ֆելիքս Բախչինյանի խոսքով` մեր ընթերցողները և գրականագետները դժգոհում են, որ մեր գրականության գետն այսօր ցամաքել է, այսօր չունենք նորմալ գրողներ: Սակայն երբ Բախչինյանը կարդացել է Շահբազյանի «Ես կգնամ» գիրքը, հիացել է առաջին իսկ պատմվածքից: «Գրքում ընդգրկված առաջին` «Մեզանից ո՞ր մեկը մեռավ, տղերք» պատմվածքը կարելի է համեմատել Ռեմարկի «Երեք ընկեր»-ի հետ: Շահբազյանի բոլոր պատմվածքների կենտրոնում մարդն է: Շահբազյանը հայրենասեր գրող է, բայց նախ համամարդկային է և համամարդկային արժեքներ է ներկայացնում իր բոլոր պատմվածքներում: Նա նաև մեր ժողովրդին համերաշխության, միմյանց սիրելու կոչ է անում»,- ասաց Բախչինյանը:

Նա նշեց, որ շատ հետաքրքիր է Շահբազյանի «Եղբորս տան ճամփին» պատմվածքը, ոում հերոսը երազում խոսում է Աստծո հետ և ներկայացնում մեր պատմությունը` սկսած Հայկ Նահապետից, Մեսրոպ Մաշտոցից ու գալիս, հասնում է մեր օրեր: Հերոսն Աստծուն հարցնում է` ի՞նչ պետք է անենք, որ հաղթենք, և Աստվածն ում է` պետք է միմյանց սիրենք: «Երբ արթնանում է հերոսը, նկատում է, որ մատները, աչքերը և դեմքը խոնավ են, և տեսածը ոչ թե իրականություն էր, այլ երազ: Այս գեղեցիկ պատմվածքն ավարտվում է «Սիրել միմյանց» հորդորով: Ի դեմս Շահբազյանի` այսօր ունենք հրաշալի և մեծ արձակագիր»,- ասաց Բախչինյանը:

Նրա խոսքով` իր բարեկամներից մեկը, որ ընթերցել էր Շահբազյանի գիրքը, ասել է, որ գրքում զգացվում է Դաշնակցության ազդեցությունը հեղինակի վրա, բայց, ըստ Բախչինյանի, դա հեղինակի արյան կանչն է: Գրականագետի հավաստմամբ` Շահբազյանի այս գրքով կարող են ամբողջ սերունդներ դաստիարակվել:

Արտաշես Շահբազյանի գաղափարական և գրական ընկերներից` «Համազգային հայ կրթական և մշակութային հիմնադրամի» նախագահ Սպարտակ Ղարաբաղցյանը նշեց, որ Շահբազյանի գրականությունն իր պարզությամբ հեղինակին շատ նման է: Նրա խոսքով` շատ լավ է, որ գիրքն այս օրերին է լույս տեսել: «Այսօր բառն արժեզրկվել է` փողոցում գլորվում է, հայրենասիրությունը ոտքի հետ գնում է: Մեր լեզվամտածողությունն էլ է փոխվում, ու գիրքը մի տեսակ փեշդ քաշելու, նստել, զրուցելու առաքելություն ունի: Ժողովածուում տպված շատ գործեր մինչև տպագրվելն եմ կարդացել, քանի որ գրական աշխարհում մեր մտերմությունը, իրար նկատմամբ վստահությունը մինչև ընթերցողի դատին հանձնելը կա, այսինքն` նախքան ընթերցողի դատին հանձնելը` ուզում ենք հասկանալ` դրանով ընթերցողի ճաշակը չե՞նք վիրավորում: Եթե մի բան գրում ես, միշտ պետք է հաշվի առնես, որ ընթերցողի ճաշակը քո ճաշակից բարձր է, և դու նրա ճաշակը վիրավորելու իրավունք չունես»,- ասաց Ղարաբաղցյանը:

ՀՅԴ պատգամավորության թեկնածու Ռուզաննա Առաքելյանը, շնորհավորելով Շահբազյանին, նշեց, որ, իր կարծիքով, հոգևոր արժեքներով ապրող մարդկանց հեղափոխությունը հետո է գալու: Այդ հեղափոխությունը, ըստ նրա, պետք է խարսխված լինի հենց մշակութային, ազգային արժեքների վրա: «Այն, որ գիրքը հենց այսօր է լույս ընծայվել, ևս մեկ անգամ շեշտում է, որ ցանկացած իրավիճակում Դաշնակցությունը չի մոռանում գրքի, հոգևոր արժեքների կարևորությունը, և ինչպես ասել է Նիկոլ Աղբալյանը` Դաշնակցությունը մտավորական կուսակցություն է: Այսօր այս խառնաշփոթ իրականության մեջ, այս արժեհամակարգին վնասող խառն իրավիճակներում մենք չենք մոռանում մեր հոգևորի կարևորությունը, չենք մոռանում հայ մարդու հոգեկերտվածքը պահել և դրանով մեր տեսլականն առաջ տանել: Ցանկացած երկիր, ցանկացած ժողովուրդ գոյատևում է առաջին հերթին հայրենիքով, հողով, բայց առանց հոգևոր, ազգային արժեքների, պատմության` չի կարող այդ հողը որպես հայրենիք բովանդակվել»,- ասաց Առաքելյանը: