Արցախեան երկրորդ պատերազմի կապիտուլացիայի դաւաճանական եռակողմ յայտարարութիւնից յետոյ, Հայաստանի Հանրապետութեան վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանը եւ նրա քաղաքական թիմի՝ «Իմ քայլը» դաշինքի պատգամաւորները «հանրային պահանջի բացակայութեան» պատճառաբանութեամբ յամառօրէն մերժում են Հայաստանի եւ Սփիւռքի բազմաթիւ հասարակական, քաղաքական, կրօնական, մշակութային, համայնքային եւ գիտական կառոյցների՝ առանց ցնցումների հեռանալու պահանջը:

Նոյն տրամաբանութեամբ, ինչպէս նաեւ իրենց «ժողովրդականութիւնը» որպէս կրեդիտ ապացուցելու նպատակով, կապիտուլացիա յայտարարութիւնից 40 օր անց, 2020 թւականի դեկտեմբերին յայտարարւած սգոյ օրերում, իշխանութիւնները մոբիլիզացնելով պետական բոլոր լծակները, դեկտեմբերի 19-ին կազմակերպեցին «սգոյ երթ» դէպի Եռաբլուր՝ ուժային կառոյցների բիրտ միջամտութեամբ: Հայաստանի քաղաքական ու տնտեսական կեանքը քաոսի մատնած, մարդկային եւ տարածքային կորուստներ պատճառած եւ Հայաստանի Հանրապետութեան անվտանգութիւնը ռազմավարական տեսանկիւնից խոցելի դարձրած իշխանութեան հերթական այդ պոպուլիստական շոու նախաձեռնութիւնը, անարգանք էր Արցախեան գոյամարտի բազմահազար նահատակների յիշատակին, որոնց վերջին հանգրւան՝ Եռաբլուրը սրբապղծւեց, ոգեղէն արարողութիւնը սպառնալիքներով ու բռնութիւններով իրագործելու եւ այն քաղաքական միտինգի վերածելու պատճառով: Որդեկորոյս սեւազգեստ ծնողների եւ իրենց զաւակների կորստի ցաւից ու վշտից խելագարւած ընտանիքների դէմ նման բռնութիւնները վկայում են Փաշինեանի անբարոյ մօտեցումը համազգային սրբութիւնների եւ ժողովրդավարութեան արժէքների նկատմամբ:

Ժողովրդավարութեան արժէքների եւ ժողովրդի աջակցութիւնը վայելելու Փաշինեանի մակերեսային նման ընկալումը եւ ցուցադրումը մեզ յուշում է գահավիժած բռնապետների՝ Նիկոլայ Չաուշեսկուի, Սադդամ Հոսէյնի եւ Լիբիայի առաջնորդ Մուամմար ալ-Կադդաֆիի բազմահազարանոց երթերն ու ակցիաներն իրենց «ժողովրդավար լինելը» ապացուցելու համար:
Անկասկած ժողովրդավարութեան եւ ժողովրդի աջակցութիւնը վայելելու Փաշինեանի մարմաջը ոչ միայն մակերեսային եւ ամբոխավարական է, այլ թերի եւ ձեւական:

Իրական ժողովրդավար ղեկավարի համար ժողովրդավարութիւնը չի սահմանափակւում մէկ-երկու արժէքների կիրարկումով եւ սկզբունքային արժէքներ են նաեւ ժողովրդավարութեան այլ բաղադրիչները՝ իշխանութեան տարբեր օղակների տարանջատումը, օրինականութեան պահպանումը, կամայականութեան բացակայութիւնը, սոցիալական արդարութիւնը, ժողովրդի հիմնարար ազատութիւնների յարգումը, ներքին եւ արտաքին անվտանգութեան պահպանումը եւ ամենից կարեւորը ազգի եւ երկրի ճակատագիրը միանձնեայ չտնօրինելու խոհեմութիւնը: Յատկանիշներ, որոնցից զուրկ է եղել Փաշինեանի իշխանութիւնը իր գոյութեան երկու եւ կէս տարիներում:

Բազմաթիւ մակերեսային այլ մօտեցումների պատճառով, յատկապէս Հայաստանի ներքին եւ արտաքին քաղաքականութեան ապակայունացման, Հայաստանի Հանրապետութեան անվտանգութեան խնդիրների անտեսման եւ տնտեսական ոլորտում ձախողւած քաղաքականութեան, իսկ Արցախեան վերջին պատերազմում ստորացուցիչ պարտութիւնից եւ կապիտուլացիայի ակտից յետոյ, Նիկոլ Փաշինեանը այլեւս որպէս վարչապետ պաշտօնավարելու իրաւունք չունի:

Ժամ առաջ եւ առանց ցնցումների հեռանալու բազմահազար ընդդիմադիրների պահանջը, ոչ միայն հանրային պահանջ է, այլ Հայաստանը քաղաքական եւ տնտեսական խորը ճգնաժամից փրկելու միակ ելքը, միեւնոյն ժամանակ Փաշինեանի համար Չաուշեսկույի, Սադդամի եւ Ղադդաֆիի ճակատագրին չմատնւելու վերջին հնարաւորութիւնը:

Նոէլ Մինասեան
23 դեկտ. 2020 – Նոր Ջուղա