Հայաստանեան շարունակւող ձախորդ իրադարձութիւններին ու պետականաքանդ զարգացումներին դարձեալ ականատես ենք անմիջականօրէն։ Մի իրողութիւն, որին սովորաբար առնչւում էինք, ասենք, վիպասան Րաֆֆիների պատմավէպերում…։

Ահա, ողջ հայութիւնը՝ հայրենիքում թէ՝ սփիւռքում, արդէն 7-ը տարի «ճաշակում է» 21-րդ դարի տեխնոլոգիաներին համարժէք՝ հայրենադաւութեան ու ազգադաւութեան պտուղները…։

Խոստովանենք, սակայն, որ նոյնիսկ լուսամիտ Րաֆֆիներն ու Նալբանդեանները չէին երեւակայի այնպիսի «Պատմական չարիքներ», որոնք պատահում են հայրենի մերօրեայ երկնակամարում…։ Իսկ այդ չարիքների վերջինը (աւելի ճիշտ՝ հերթականը) դա սրբապիղծ եպիսկոպոսների դարակազմիկ խայտառակութիւնն էր…։

Նշեալ սրբապիղծների թիւ 1 Յուդան, սակայն, իր «աքլորականչային» հաւատարմութեան խոստովանութիւնները մատուցեց, ինչքան էլ զարմանալի, Երեւանեան Ս. Սարգիս եկեղեցում, Հայոց Առ.Ս. Եկեղեցին պղծած իշխանախմբի առջեւ…։

Ս. Սարգիս եկեղեցին, անշուշտ, շրջապատւած էր բթացած-ռոբոտացած ոստիկանական ուժերով, որոնք էլ «պատարագի» պահին, մտաւորական մի հայորդու, որն համարձակւել էր բարձրաձայնել իր հաւատարմութիւնն Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին, վայրենաբար տարհանման ենթարկեցին…։

Բաւարա՞ր էր արդեօք, նման անպատկառ ոտնձգութեան դէմ միայն յայտարարութեամբ հանդէս գալու Մայր Աթոռի կեցւածքը։ Անշուշտ՝ այս մասին կարող է լինեն տարբեր կարծիքներ, բայց հարկ չկայ ժամանակից առաջ ընկնել, քանզի նոյն Մայր Աթոռից յայտնել են, որ շուտով կայանալու է Եպիսկոպոսաց Ժողով, որտեղ էլ երեւի կը վճռահատւի ստեղծւած կացութիւնն ու աննախադէպ իրավիճակը…։ Մինչ այդ, սակայն, Մայր Աթոռը պէտք է լիարժէքօրէն գնահատի բովանդակ հայութեան, այսինքն Իր մեծամասշտաբ հաւատացեալների ներուժ, իսկ հարկ եղած պարագային նաեւ՝ ներգործուն կարողականութիւնն ու ուժականութիւնը։ Չէ՞ որ ի վերջոյ նժարի վրայ է դրւած Հայ ազգի ու Հայոց պետականութեան կարեւորագոյն հիմնասիւներից՝ ՀԱ Եկեղեցու լինել-չլինելու օրհասական հարցը…։

Ապազգային-հակազգայինները, նէօբոլշեւիկները, անգլօսաքսոնական գաղութարար հրէշների սայլին լծւած հայադաւ-հայրենադաւները, Ազգային գաղափարախօսութիւնն ու ազգի հազարամեակների երկայնքում վաստակած սրբութիւնները պղծող-ոտնատակ տւողները թող չմոռանան, որ իրենք հետնորդներն են այն նոյն նզովեալների, որոնք օրին կրել են արժանի պատիժը՝ Հայոց դատաստանի օրինաչափ ու անառարկելի վճռահատմամբ։ Այդպիսի դրւագները եւս լեցուն են նոյն մեր մեծանուն պատմագիրների ու վիպասանների անջնջելի գրառումներում…։

Ցեղասպան թուրքի ու հայատեաց թաթարի հետ համադրւած եւ Մեծն Բրիտանիայի հայաստանաջինջ աւանդական ծրագրերին ինտեգրւած քպ-ականներն նախանշւած՝ պատրաստւում են այժմւանից իսկ կեղծւած խորհրդարանական ընտրութիւնների։

Անցնող 7-ը տարիներում Հայաստանին, Արցախին, Սփիւռքին ու ողջ հայութեանը պատճառած աննախադէպ արհաւիրքների հեղինակները ինքնատիպ լկտիութեամբ ու անպատկառութեամբ ձեռնամուխ են դառնում վերարտադրւելու…։ Դա իրագործելու ճամբին, կը դիմեն բոլոր միջոցների, ամէն կերպ ու առանց դոյզն իսկ ամօթի զգացումի։

Թրամփի «խաղաղութեա՜ն» գիրով, գիւղաբնակներին լոկ Հ1-ի քարոզչութեամբ երիցս մոլորեցնելով ու դեռ շատ փորձւած թէ՛ նորարար ընտրական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ եւ կարեւորը՝ ընդդիմադիրների նկատմամբ բացայայտ տեռորով , բանտարկութեամբ եւ ինչու ոչ՝ «նորին գերազանցութիւն» կաշառքներո՜վ, ահա, «ժողովրդավա՜ր» արեւմուտքի ժպտադէմ հայեացքի ներքոյ՝ Հայաստանը անդունդի եզրին բերած իշխանախումբը մտադիր է իրեն վերապահել՝ Հայաստանը անդնդախոր տանելու նենգաւոր դաւադրութիւնը…։

Ահաւասիկ, զգօնութիւնը, արթնամտութիւնը եւ միասնական գործողութիւններն էլ հարկադրաբար պէտք է վերապահւած համարել ազգային համընդհանուր ուժերին, որպէսզի դեռ մինչ ընտրութիւններ, համախումբ պայքարի արդիւնքում, ձերբազատւեն հայն ու Հայաստանը՝ ազգադաւ ու հայրենադաւ ռեժիմից…։

Դերենիկ Մելիքեան