«Առաջանում է նաև երկրորդ հարցը. եթե տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը 7,1 տոկոս է, և մենք տարին փակելու ենք 7 տոկոսով, ապա ինչո՞ւ 2019թ.-ին այսպիսի արդյունք ունենալով, 2020թ.-ի պետական բյուջեում ունենք ընդամենը 4,9 տոկոսանոց տնտեսական աճի կանխատեսում»,- հարցնում է Թադևոս Ավետիսյանը:

Տնտեսագետի դիտարկմամբ՝ այնուամենայնիվ, տնտեսական աճի այս ցուցանիշները հեղափոխական կամ իներցիոն անվանելու համար պետք է նաև անդրադառնալ դրա կառուցվածքին: Ըստ այդմ՝ ամենաբարձր աճը կրկին ապահովվել է ծառայությունների ոլորտում, այսինքն՝ խաղային բիզնեսում, այն ինչը խնդիր էր համարվում այս կառավարության կողմից, և նույնը շարունակվում է նաև այսօր:

«Դրական է, որ արդյունաբերության բնագավառում ունենք 8 տոկոսից ավելի տնտեսական ակտիվության ցուցանիշ, բայցևայնպես մեր տնտեսության կառուցվածքը նույնիսկ միտումների առումով դեռևս հեռու է արդյունավետ վիճակից, որովհետև նույն արտահանումը 2019թ.-ի հունվար-հոկտեմբեր ամիսների կտրվածքով գրանցել է ընդամենը 7 տոկոս աճ, մինչդեռ մինչև իշխանափոխությունը արտահանման ցուցանիշը 2018թ.-ի առաջին չորս ամիսներին աճել էր շուրջ 25 տոկոսով»,- նշում է Թադևոս Ավետիսյանը:

Տնտեսագետի փոխանցմամբ՝ հեղափոխականին մոտ արձանագրում կա պետբյուջեի եկամուտների մասով, որոնք իսկապես ավելացել են մոտ 20 տոկոսի չափով, սակայն դա հիմնականում այն հանգամանքի հաշվին է, որ մեծ բեռն ընկել է փոքր ու միջին բիզնեսի ուսերին ու նաև վարչարարության վրա: Նման հավաքագրումների պարագայում հաջորդ տարիների բյուջեի հավելյալ եկամուտները պետք է արձանագրվեն կամ գնաճի, կամ էլ ՀՆԱ-ի աճի հաշվին: Իսկ ՀՆԱ-ն կավելանա միայն ներքին ու արտաքին ներդրումների հաշվին: