ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն մարմինը նախաձեռնել էր «Հայկական սփյուռքի մարտահրավերները եւ հայրենիքը» թեմայով հանդիպում, որին մասնակցել են սփյուռքի տարբեր համայնքների ներկայացուցիչներ։ Ելույթներով հանդես են եկել ՀՅԴ Բյուրոյի անդամներ Հակոբ Բագրատունին, Մուրադ Փափազյանը, Սեւան Դանիելյանը, ՀՅԴ Հայաստանի Գմ ներկայացուցիչ Իշխան Սաղաթելյանը։

Հակոբ Բագրատունին իր ելույթում ներկայացրել էր, թե ինչպես են քաղաքական փոփոխությունները, որոնք վերջերս տեղի ունեցան Լիբանանում, Սիրիայում, Պաղեստոինում, անդրադարձել հայկական սփյուռքի գաղութների վրա: Նա իր խոսքում հիշեցրել է այն բոլոր դժվարությունների մասին, որոնք հայ համայնքներն ունեցել են` Սիրիայի 2011 թվականի պատերազմից մինչեւ երկրաշարժ, մինչեւ պետական վարչակազմի փոփոխություն, Լիբանանում 2019 թվականից սկսված տագնապը, տնտեսական աղետը, նավահանգստի պայթյունը, Իսրայելի հարձակումը Լիբանանի վրա: «Չնայած այս դժվարություններին, մեր համայնքները շարունակում են օժանդակել Հայաստանին, եւ, վերջին հաշվով, իրենց երազն է հայրենադարձությունը: Ես միշտ ասում եմ՝ եթե պետք է հայն արտագաղթի այս երկրներից, ապա միակ ուղղությունը պետք է լինի ներգաղթը Հայաստան»,- ասել է նա:

«Հրապարակ»ը զրուցել է ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ, Միջին Արեւելքի պատասխանատու Հակոբ Բագրատունու հետ:

– Կարո՞ղ ենք ասել, որ Լիբանանում խաղաղ կյանքը վերջնականապես վերականգնվել է, դեռ անցյալ տարի դպրոցները չէին աշխատում նույնիսկ:

– Այո, դպրոցներն աշխատում են, բոլոր կառույցները՝ մշակութային, մարզական, բնականոն գործում են, միավորները, միություններն իրենց տարեկան ձեռնարկներն են իրականացնում եւ բյուջեն հավասարակշռում են ներքին նվիրատվություններով: Դպրոցները վերաբացվել են, ուսուցիչներն իրենց գործի վրա են, համալսարանական մեր միություններն աշխատում են, բոլոր տեղերի մշակութային, մարզական, բարեսիրական միությունները գործում են, եւ այս ամենի մեջ մենք մեր ժողովրդի հետ ենք, ժողովուրդն էլ դա դրական կերպով է ընկալում:

– Հայ համայնքը Լիբանանում հիմա ինչքա՞ն է, շա՞տ է կրճատվել: Ժամանակին մոտ 200-300 հազար հայություն կար:

– Մեր հաշվարկով՝ շուրջ 110-120 հազար է:

– Մի Արցախի չափ հայություն է մնացել, փաստորեն:

– Այո: Բոլոր համայնքներն անկում են ունեցել:

– Դուք հետեւո՞ւմ եք այսօր Գյումրու իրադարձություններին, գիտե՞ք, թե Հայաստանում ինչ է կատարվում, եւ ի՞նչ գնահատական ունեք:

– Այո, իհարկե: Իշխանությունների հերթական ոստիկանական բռնատիրական նախաձեռնությունները շարունակվում են, նպատակն էլ ենթադրյալ ամբաստանությունների քողի տակ լռեցնելն է որեւէ առողջ ու ազատ կարծիք, ազատ միտք եւ նախապատրաստվելու առաջիկա ընտրություններին` իրենք իրենց վերարտադրելու համար:

– Ինչպե՞ս են սփյուռքում վերաբերվում հոգեւորականների հանդեպ իրականացվող քրեական հետապնդումներին: 10-ից ավելի անձ կալանքի տակ է, բռնաճնշումներ են իրականացվում:

– Կարեւոր է նշել, որ սփյուռքում Եկեղեցու հանդեպ հարգանքը եւ եկեղեցական արժեքների հանդեպ փարումը շատ բարձր են: Միանշանակ կարող եմ ասել, որ սփյուռքի ազգային ուժերի ջախջախիչ մեծամասնության կարծիքն այն է, որ նման բան ընդունելի չէ, հարվածը ոչ թե անձերի, անհատ եկեղեցականների դեմ է, այլ՝ Հայաստանյայց առաքելական սուրբ եկեղեցու թեմի, ինչը կնշանակի եկեղեցին` իր ավանդույթներով, իր քրիստոնեական արժեքներով, իր այն խորքային արմատներով, որ ունի մեր ժողովրդի մեջ, հարվածում են հայ եկեղեցուն, հարվածում են մյուս ազգային արժեքներին՝ լեզու, մշակույթ, գրականություն, ընտանեկան բարքեր։ Մեր ժողովրդի ընդհանուր արժեհամակարգը, բնականաբար, շատ լավ գիտեն իշխանությունները, որ Եկեղեցին մեր ժողովրդի ողնասյունն է, Եկեղեցին դարերով պահպանել է մեր ազգային նկարագիրը, հետեւապես՝ հարվածել Եկեղեցուն՝ նշանակում է հարվածել ազգային նկարագրին, այդ արժեքներին եւ հասնել այն նպատակներին, որոնց համար հասել են իշխանության ու շարունակում են պահել այդ իշխանությունը:

– Նիկոլ Փաշինյանի՝ Վատիկան մեկնելուց հետո լուրեր են պտտվում, որ մեր Եկեղեցու ոչնչացումն արվում է, որպեսզի միանանք կաթոլիկ եկեղեցուն: Դուք ինչպե՞ս եք վերաբերվում սրան, հնարավո՞ր եք համարում:

– Բավարար աբսուրդ բաներ կատարած է վարչապետը, սակայն այս մեկը քիչ մը… չեմ ուզում մտածել հավատալու մասին: Բայց կզարմանամ, թերեւս, որ մեր եկեղեցական ավանդությունները չգիտեր, որ չմկրտված` ինչպես հաղորդություն կառնե: Երկրորդ․ Առաքելական եկեղեցու զավակը հաղորդակից չէ Կաթողիկե եկեղեցու հաղորդությանը, այլ հաղորդակից է Ուղղափառ, Ղպտի, Ասորեական եւ Մալաբար ուղղափառ եկեղեցիներին: Սա մի մանրամասնություն` պարոն վարչապետի համար: Հետաքրքրական է նաեւ, որ նա ներկա է գտնվել արարողությանը, որով սրբացրել են ցեղասպանության նահատակ հայ կաթողիկե եպիսկոպոս Մալոյանին, այն դեպքում, երբ ցեղասպանության հանդեպ Նիկոլ Փաշինյանը կասկածոտ մոտեցում ունի: Շատ բնական է, երբ որ մենք բարձր ենք գնահատում Հայ կաթողիկե եկեղեցու Մալոյան եպիսկոպոսի սրբադասության ակտը, եւ դա համայն հայության համար արժեք է, գնահատելի ակտ է, որի համար կաթողիկե եկեղեցին՝ իր սրբազան քահանայապետով, ընդունելի է նաեւ եւ մեկ անգամ եւս կշեշտի այն, որ Վատիկանը ցեղասպանության 100-ամյակի առիթով չանսավ Հայոց ցեղասպանությունը: Եվ այս անգամ եւս սա մեզ համար շատ մեծ իրագործում է, որ կատարեց կաթողիկե ընդհանրական եկեղեցին` հայ կաթողիկ եկեղեցու միջամտությամբ եւ առաջարկով: