Նա ընդգծեց՝ քանի որ համավարակի տեմպերը ցույց են տալիս, որ միայն դիմակ դնելու պարտադրանքը բացարձակապես արդյունավետ չէ, հետևաբար արտակարգ դրությունը երկարաձգելու մոտիվացիան պետք է այլ տեղ փնտրել:

«Ակներևաբար քաղաքական մոտիվացիա է, որ ժողովուրդը չկարողանա իր դժգոհություններն արտահայտել, քանի որ արտակարգ դրությունն իրենից որոշակի սահմանափակումներ է ենթադրում: Օրինակ՝ իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանի մեկ հոգանոց ակցիան, որը հանրային առողջության տեսանկյունից որևէ վտանգ չէր ներկայացնում, կանխվեց՝ նրան բերման ենթարկելով»,-նշեց նա:

Խաչատրյանի խոսքով՝ համավարակի, արտակարգ դրության պայմաններում իշխանությունները շատ արագ, արտահերթ նիստերի ռեժիմով կարևոր, կենսական նշանակության փոփոխություններ իրականացրին՝ առանց հանրային լայն քննարկումների:

«Արտակարգ դրության պայմաններում արագորեն որոշակի կարևոր օրենսդրական փոփոխություններ տեղի ունեցան՝ Սահմանադրության փոփոխություն, Լանզարոտեի կոնվենցիայի ընդունում, գույքահարկի փոփոխությունները: Պետք էր հանրային լայն քննարկումներ կազմակերպել, հետո միայն որոշում կայացնել: Օրինակ՝ գույքահարկի բարձրացումը հերթական անգամ սոցիալական բևեռացման է տանելու, իսկ մեր տնտեսության խոցելիությունը բևեռացումն է, ոչ ներառականությունը»,-ասաց նա:

Նա ընդգծեց՝ պետք էր դեռ մարտ ամսից ուժեղ կարանտինային ռեժիմ հաստատել, որ վարակը չտարածվեր: «Բազմաթիվ փորձագետներ, տնտեսագետներ, առողջապահության ոլորտի մասնագետներ, քաղաքական ուժեր կոչ էին անում խիստ կարանտին ռեժիմ սահմանել, չարեցին, այժմ այդ սխալն ուղղել չենք կարող: Այժմ արդեն պետք է կարողանալ սահմանել նոր նորմալի պայմաններն ու ապահովել դրանց իրականացումը: Մեզ մոտ և՛ տնտեսությանը վնաս հասցրին, և՛ համավարակի տարածումը չկարողացան կանխել»,-ասաց Արթուր Խաչատրյանը: