Յստակ էր պատասխանը, թէ ինչո՞ւ, ինչի՞ համար կը կատարուէին այս ռազմափորձերը, ո՛չ թէ վասն ոչինչի։ Անոնք բոլորովին կը ժխտէին ԵԱՀԿ-ի Մինսքի խումբին նկարագրած «վարդագոյն երկինքն ու զուլալ եւ վճիտ բնութիւնը», որուն մէջ կը վերյիշուէին Հելսինքիի եզրափակիչ փաստաթուղթի սկզբունքները, նշելով՝ որ հիմնախնդրին ամբողջական կարգաւորման համար, պէտք է որ ամբողջովին բացառուի ուժի եւ սպառնալիքի գործածութիւնը եւ յարգուին հաւասար իրաւունքներու, հողային ամբողջականութեան եւ ժողովուրդներու ինքնորոշման սկզբունքները:

Հաղորդագրութիւնը՝ ջայլամի քաղաքականութենէն աւելի, պղտոր ջուրի մէջ ձուկ որսալու մթնոլորտ մը ստեղծած էր, յատկապէս գոհունակութիւն պատճառելով Պաքուին, մանաւանդ երբ հաղորդագրութեան մէջ կը նշուէր, թէ Լեռնային Ղարաբաղի յարակից հողերը պէտք է որ վերադարձուին Ատրպէյճանին, ապահովութեան եւ ինքնակառավարման երաշխիքներ տրամադրուին Արցախին։ Նաեւ՝ վերադառնալու իրաւունք շնորհուի տեղահանուած անձերու ու գաղթականներու, ինչպէս նաեւ միջազգային ապահովութեան երաշխիքներ, որոնք բնականաբար կ՚ընդգրկուին խաղաղապահ գործողութեան մէջ։

Հուսկ, կը նշուի Հայաստանն ու Արցախը կապող միջանցք, եւ վերջապէս ամենէն աւելի խնդրայարոյց կէտը՝ վերջնական իրաւական կարգավիճակի ապագայ յստակացում՝ կամքի իրաւական արտայայտման, այսինքն հանրաքուէի միջոցով։ ԵԱՀԿ-ի Մինսքի խումբը, այս հաստատումը նշելով, նկատի չունի՞ կամ արդեօք ապօրինի՞ կը նկատէ Դեկտեմբեր 1991-ին կատարուած հանրաքուէն։

Մինսքի խումբի անխոհեմ եւ անպատասխանատու ընթացքը կը դիւրացնէ Ատրպէյճանի մերժողական եւ հայատեաց գործելաձեւը։ Գրգռիչ ոճ մը․․․կերպ մը, որ կը հրահրէ ատրպէյճանցին յաւելեալ ատելութեամբ լեցուելու հայութեան հանդէպ եւ համերաշխութեան փոխարէն հայատեացութիւն սերմանելու։

hairenikweekly.com

15.03.2019