Իսկ թե ինչո՞վ էր պայմանավորված կարևոր այս խնդիրների իրավական լուծումների ուշացումը և միայն այժմ նախարարության անդրադարձը, Թադևոս Ավետիսյանը կարծում է, որ պատճառն առաջին հերթին գործող իշխանությունների անհետևողական վերաբերմունքը և ոչ պրոֆեսիոնալ կեցվածքն է աշխատանքային իրավունքի ոլորտի բարեփոխումների, ոլորտի բազում խնդիրների նկատմամբ:

«Աշխատանքի և զբաղվածության ոլորտի խնդիրներն օր օրի կուտակվում են, և գնալով առավել ակներև է դառնում դրանց լուծումների հրատապությունը: Կարծում եմ` պակաս կարևոր չեն նաև մասնագիտական սրտացավ շրջանակների բազմաթիվ հորդորները: Մեր գրասենյակն այս հարցերին նվիրված բազմաթիվ հրապարակումներ է ունեցել՝ ներկայացնելով և հիմնավորելով առկա խնդիրները, դրանց լուծման հրատապությունը, ինչպես նաև դրանց առարկայական կոնկրետ լուծումները: Նշեմ վերջին օրինակը. ՀՅԴ Բյուրոյի տնտեսական հետազոտությունների գրասենյակը օրերս հրապարակեց Հայաստանում աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ իրականացված համակողմանի ուսումնասիրության արդյունքները: Զեկույցը ներառում է ոլորտում բացահայտված խնդիրներն ու դրանց մտահոգիչ դրսևորումները, ինչպես նաև հնարավոր լուծումները»,- ասաց Ավետիսյանը:

Հարցին՝ ՀՅԴ Բյուրոյի տնտեսական հետազոտությունների գրասենյակի կողմից բացահայտված բոլոր խնդիրների լուծումները ներառվա՞ծ են նախարարության առաջարկներում, գրասենյակի ծրագրերի համակարգողը բացասական պատասխան տվեց՝ նշելով, որ այդ խնդիրները կրկին բարձրաձայնելու և դրանց համակարգային լուծումներին վերաբերող առաջարկները տեղ հասցնելու համար էլ մասնակցում էին նախարարության կողմից նախաձեռնված հանրային քննարկմանը: «Առնվազն այս փուլում չստացանք պատասխանատու պետական մարմնի հստակ դիրքորոշումները մեր ներկայացրած բազմաթիվ առաջարկների վերաբերյալ»,- ասաց նա:

Հրատապ լուծում պահանջող ամենակարևոր խնդիրներից Ավետիսյանը նշեց աշխատանքային օրենսդրության կատարման նկատմամբ պետական լիարժեք վերահսկողության բացակայությունը: «Չկա կոնկրետ տեսչական մարմին, որն ունի այս ոլորտի բավարար վերահսկողության համար անհրաժեշտ լիազորություններ, մասնագիտական և տեխնիկական ներուժ: Մյուսը՝ ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքով սահմանված` գործադուլի կարգավորումները նեղացնում են մեր երկրի Սահմանադրությամբ ամրագրված` աշխատողի հիմնական իրավունքները և, բնականաբար, հակասում Սահմանադրության պահանջներին: Ծանր, վնասակար և առանձնապես ծանր, առանձնապես վնասակար աշխատանքների կատարման կարգավորումները լիարժեք չեն և հակասում են մեր երկրի ստանձնած միջազգային պարտավորություններին: Այս կարգավորումներով գործատուին թույլատրված է աշխատողին ընդամենը վճարել հավելյալ որոշ գումար և նրան ներգրավել վտանգավոր աշխատանքներում: Ստացվում է, որ գործատուն կարող է գնել աշխատողի առողջությունը և անվտանգությունը: Շարքը կարելի շարունակել»,- նշեց Թադևոս Ավետիսյանը: