«Չնայած մեր բանկային համակարգը վարկեր տալուց բավականին խիստ պահանջներ է դնում, բավականին մեծ երաշխիքներ է վերցնում՝ անշարժ գույք և այլն, այդուհանդերձ, բանկին առաջին հերթին հետաքրքրում է իր գումարի հետ վերադարձի հարցը։ Եթե, օրինակ, հյուրանոց է կառուցվել և վարկերի չմուծման դեպքում այն անցնի բանկին, ապա այս իրավիճակում վերջինս չի կարողանալու վաճառել հյուրանոցը և իր գումարը ստանալ։ Հետևաբար՝ բանկը որոշակի ռիսկերի ու կորուստների պետք է գնա, չի լինելու այնպիսի իրավիճակ, երբ բանկերը շահեն, իսկ տնտեսության իրական ոլորտները տուժեն։ Տուժելու են բոլորը, պարզապես այս դեպքում վնասը կբաշխվի ոչ թե մի քանի ոլորտների, այլ ամբողջ տնտեսության վրա»,- նշեց Սուրեն Պարսյանը։

Տնտեսագետը հույս հայտնեց, որ այս իրավիճակում պետությունն անմասն չի մնա և աջակցություն կցուցաբերի առանձին ոլորտների։

Նա կիսում է վարչապետի այն տեսակետը, որ պետք չէ այս իրավիճակում արտոնություններ տալ բոլոր վարկառուներին, օրինակ, եթե «Երևան Սիթի» սուպերմարկետների ցանցը մեծ վարկեր է վերցրել իր բիզնեսի համար, նրա դեպքում զիջումներ չպետք է լինեն, քանի որ առևտրի ծավալը 30-40 տոկոսով ավելացել է։ «Այստեղ շատ կարևոր է, որ աջակցությունը սկսվի ձեռնարկություններից, քանի որ, եթե ձեռնարկությունն ունենա ֆինանսական վատ վիճակ, պարզապես աշխատող չի պահելու, աշխատողն էլ, իր հերթին՝ չի կարողանալու վարկերը փակի։ Այս իրավիճակում Կառավարության կողմից պետք է քայլեր ձեռնարկվեն, հատկապես մասնավորի դեպքում, պետք է ուղղակի և անուղղակի քայլեր իրականացվի։ Կենտրոնական բանկը պետք է վերանայի վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքները՝ նվազեցնի մինչև 5 տոկոս, խոշոր գերտերություններն արդեն իսկ այդ քայլին դիմել են, այդ դեպքում կունենանք ավելի մատչելի վարկեր ու վարկային փաթեթներ։ Քայլերից մեկով էլ պետք է հետաձգվի բիզնեսի համար որոշ վարկերի մարումները, որը թույլ կտա այս իրավիճակից դուրս գալ, գոնե 3-6 ամսով այդ հնարավորությունը պետք է տրվի։ Շատ կարևոր է նաև, որ պետությունն իր հարկաբյուջետային քաղաքականությունը վերանայի, կոնկրետ պահուստային ֆոնդից նախատեսի գումար տնտեսական ճգնաժամը կանխարգելելու համար»,- հավելեց Սուրեն Պարսյանը։ Ըստ նրա, եթե, օրինակ, կան տարածքներ, որոնք պետությունը վարձակալությամբ է տրամադրել այս կամ այն ընկերությանը, ապա կարող է 1-2 ամսով հետաձգել վարձի գանձումը, որով հնարավորություն կտա բիզնեսին շարունակելու իր գործունեությունը։

Բացի այդ, փոքր և միջին բիզնեսի համար պետք է մշակվի սուբսիդավորման ծրագիր՝ ավելի մատչելի վարկեր ստանալու համար, հակառակ պարագայում մեծ վնասներ է կրելու կամ պարզապես շուկայից դուրս է մնալու։ Հարկերի մասով ևս պետք է լինեն որոշակի ծրագրեր, մշակել և ընդունել օրենքի նախագիծ՝ շահութահարկի կանխավճարի և այլնի մասով՝ իրավիճակը հաղթահարելու համար։

«Քայլերը իսկապես շատ կարող են լինել, պարզապես պետք է գույքագրել բոլոր խնդիրները և դրանց համապատասխան լուծումներ տալ։ Այս իրավիճակում պետությունը տնտեսական իրավիճակը թողել է շուկայի հույսին, այսինքն՝ շուկան է որոշում գինը, պաշարները, դրանց տեղաբաշխվածությունը, այս պահին շուկայում պետական միջամտություն չկա, սա գալիս է այն հանգամանքից, որ այս իշխանություններն իրենց հռչակել են նեոլիբերալներ, կամ, եթե չեն հռչակել, ապա ստանձնել են նեոլիբերալ տնտեսական քաղաքական կուրս՝ հնարավորինս հեռու մնալով շուկայից, որ շուկան ամեն ինչ կկարգավորի։ Այսպես չի կարող լինել, հատկապես նման տնտեսական իրավիճակում, երբ հայտարարված է արտակարգ իրադրություն»,- եզրափակեց Սուրեն Պարսյանը։