Հոգեբանական աջակցություն ՀՅԴ-ին դաս տալ ցանկացողներին
15 Հուլիս 2022
ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ Մուրադ Փափազյանին Հայաստանում «անցանկալի անձ» հայտարարելու պատմությունը լայն քննարկման առարկա է դարձել ինչպես սփյուռքում, այնպես էլ Հայաստանում: Մասնավորապես Հայաստանում այն օրվա թեման է և արծարծվում է տեղեկատվական գրեթե բոլոր հարթակներում՝ հեռուստատեսությունից մինչև տպագիր և էլեկտրոնային մամուլ, արտոնագրված կայքերից մինչև ինքնաշեն բլոգներ և սոցիալական ցանցեր: Մեկնաբանությունների, գնահատականների, եզրակացությունների, ափսոսանքի և չարախնդության պակաս, ինչպես ասում են՝ չկա:
Araratnews.am վեհաշուք անվանումով կայքը նույնպես փորձել է իր անուրանալի նպաստը բերել ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ ընկեր Մուրադ Փափազյանի մուտքը Հայաստան արգելափակելու իրողությունը «լուսաբանելու» գործին: Ավաղ, չի ստացվել: Իսկ եթե կայքին հաջողվել է սեփական ընթերցողին որևէ բանով էլ ներկայանալ, ապա դա տառասխալներով ու վրիպակներով առլեցուն մի տեքստ է, որից կարելի է ենթադրել, որ մի անգամ, երբ Նիկոլը Ֆրանսիայում է եղել, համայնքի դաշնակցականները քարով խփել են նրա ավտոմեքենային, և դրան ի պատասխան՝ Նիկոլն արգելափակել է Մուրադ Փափազյանի մուտքը Հայաստան: Եվ որպեսզի ամեն ինչ շատ մերկապարանոց չհնչի, թավ տառերով այսպիսի մի նախադասություն են հրամցնում ընթերցողին. «Ի դեպ, վարչապետ Փաշինյանին ուղեկցող մեքենաների վրա հարձակումը կազմակերպել էր ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ Մուրադ Փափազյանը»: Սա է այս խայտառակ տեքստի «ամենաուժեղ» նախադեսությունը, այն էլ, ինչպես տեսնում ենք, սկսվում է «ի դեպ» սպասարկու բառակապակցությամբ, որ այստեղ «քանի հիշում ենք՝ ասենք» իմաստն ունի:
Վստա՞հ եք, որ Մուրադ Փափազյանն է կազմակերպել: Վստահ չեն, որովհետև այս հարցով քննություն չի եղել և անհերքելի ապացույցներ չկան: Կայքին սակայն, չի զարմացնում փաստը, որ քարկոծողները եղել են մի քանի հոգով, բայց արգելափակվել է միայն Մուրադ Փափազյանի մուտքը: «Ֆրանսիայում Հայաստանի ղեկավարի ավտոշարասյան վրա հարձակումը ոչ այլ ինչ է, քան հակապետական գործողություն։ Եվ ՀՀ կառավարության դեմ հարձակում ու հակապետական գործունեություն ծավալած անձանց մուտքը Հայաստան պետք է արգելվի, իսկ ՀՅԴ-ական Մուրադ Փափազյանի օրինակը պետք է դաս լինի բոլորի համար»։ Կրկնեմ հարցս՝ ինչո՞ւ պետք է հենց Մուրադ Փափազյանի մուտքն արգելափակվեր, եթե փաստ չէ, որ հենց նա է հրահանգել «քարկոծել Նիկոլին»:
Ամեն ինչից երևում է, որ մենք գործ ունենք ավելի տխուր իրողության հետ, քան մեզ հրամցնում են ՀՀ կառավարությունն ու նրան սպասարկող այսպես կոչված լրատվամիջոցները: «Անցանկալի անձ» հայտարարել մի մարդու, որ տասնամյակներ ի վեր մեծագույն նվիրվածությամբ և անխոնջ աշխատանքով ամեն ինչ արել է իր հայրենիքի համար, եղել Հայ Դատի թարգմանը Ֆրանսիայում և գրեթե ողջ Եվրոպայում, որ երկրորդ Շառլ Ազնավուր էր հայ-ֆրանսիական հարաբերությունների խորացման և ամրապնդման հարցերում, մարդու, որ հայություն և Հայաստան էր ներկայացնում Ֆրանսիայի հասարակական, քաղաքական և կառավարական շրջանակներից ներս, թույլ տվեք ասել՝ ամենաքիչը կամ ՀՀ իշխանությունների ապուշության և կամ այդ իշխանությունների ինչ-որ մութ ծրագրերի ու նկրտումների մասին է խոսում: Կարո՞ղ ենք, արդյոք, բացառել, որ Մուրադ Փափազյանի մուտքը Հայաստան կասեցվել է Թուրքիայի իշխանությունների պահանջով՝ այդպիսով նախապայման դարձել հայ-թուրքական հարաբերությունների իբր կարգավորման իբր բանակցություններում: Ինչպե՞ս կարելի է այս ամենը բացառել, եթե հայտնի է, թե ինչպիսի ներդրում ունի Մուրադ Փափազյանը՝ Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրենքի ընդունման գործում: Կարո՞ղ ենք, արդյոք, բացառել, որ առաջիկայում Թուրքիան, ուր Մուրադ Փափազյանի մուտքը վաղուց է արգելված, այս քայլի համար հերթական «բարեկամական» ժեստը չի անելու ՀՀ իշխանություններին՝ կլորիկ դրամական պարգևի կամ «ռևանշիստների վտանգավորության մասին» նոր հայտարարությունների տեսքով: Այո, ոչինչ չի կարելի բացառել, երբ խոսքը Նիկոլ Փաշինյանի և նրա գլխավորած կառավարության մասին է:
Araratnews-ի խնդրո առարկա «հոդված-մեկնաբանությունն» ավարտվում է այսպես. «… ՀՅԴ-ական Մուրադ Փափազյանի օրինակը պետք է դաս լինի բոլորի համար»:
Կուզենայի հասկանալ՝ ո՞ւմ համար: Եթե ՀՀ իշխանությունները մտածում են, որ այսկերպ «դաս են տվել» սփյուռքի ՀՅԴ-ականներին, քանզի հիմնականում հենց նրանք են «դիմավորում և ճանապարհում» ՀՀ իշխանության ներկայացուցիչներին, ապա Նիկոլ Փաշինյանին և նրա կառավարությանը կարող եմ շնորհավորել այդպիսի «դասի» համար:
Արգելելով Մուրադ Փափազյանի մուտքը Հայաստան, ՀՀ գործող իշխանությունները ապացուցեցին, որ իրենք կապ չունեն Հայաստանի և հայության շահերի հետ: 1990-ական թվականների սկզբին, երբ ՀՅԴ-ն նոր-նոր էր վերահաստատվել հայրենիքում, օրվա ՀՀ իշխանությունները նույնպես որոշեցին «դաս տալ» ՀՅԴ-ն՝ նախ՝ արտաքսելով ՀՅԴ Բյուրոյի ներկայացուցիչ Հրայր Մարուխյանին և ապա՝ կասեցնելով ՀՅԴ գործունեությունը Հայաստանի Հանրապետությունում: Թե ինչ եղավ հետո, հայտնի է բոլորին: Ո՞ւր են այն ժամանակվա «դաս տվողները», որոնք Հայաստանում հայտնի էին «Արցախ ազատագրած», «պատերազմ հաղթած» վերամբարձ տիտղոսներով: Եթե միայն նրանց տիտղոսները վերցնենք որպես չափանիշ, ապա դժվար չէ պատկերացնել, թե որտեղ են հայտնվելու «Արցախը կործանած», «պատերազմում պարտված», «Հայաստանի ինքնիշխանությունը ոչնչացրած», «պետությունը կործանման եզրին հասցրած» կիսագրագետների այս հանցախումբը: Մի տեսակ՝ շատ չե՞ն արդյոք Դաշնակցությանը և դաշնակցականներին դաս տվողները:
Նաև մի տեխնիկական խնդրի մասին կուզենայի խոսել, որ չգիտես ինչու չի քննարկվում և այդ կապակցությամբ համապատասխան մարմինների առջև հարց չի բարձրացվում:
Կարելի՞ էր, արդյոք, Մուրադ Փափազյանին, վաղօրոք և առանց ավելորդ աղմուկի տեղեկացնել, որ նա այսուհետ «անցանկալի անձ է» Հայաստանում: Կարծում եմ՝ կարելի էր:
Իսկ ինչո՞ւ ՀՀ իշխանությունները սպասեցին, որ Մուրադ Փափազյանը գա Հայաստան և այսպիսի աղմուկ-աղաղակով հետ ուղարկեցին նրան: Այս հարցի պատասխանն էլ ես ունեմ, բայց ահա ՀՀ ԱԱԾ-ն խուսափում է մեկնաբանել այս փոքրիկ նրբությունը:
Էդիկ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ
