Գիւմրու աւագանու ընտրութիւններին հետեւած ինտրիգային իրավիճակը վերջապէս ստացաւ իր տրամաբանական հանգուցալուծումը։ «Մեր քաղաքը» դաշինքի առաջին համարը՝ Մարտուն Գրիգորեանը հանդէս եկաւ յայտարարութեամբ՝ նշելով, որ չնայած յստակ եւ լուրջ վերապահումների, իր գլխաւորած դաշինքը կը տայ անհրաժեշտ քանակութեամբ քւէ՝ միւս երկու ուժերի՝ «Իմ հզօր համայնք» եւ «Մայր Հայաստան» դաշինքների կողմից սատարւող, ընդդիմադիր թեկնածուներից ամենաբարձր քւէն ստացած թեկնածու Վարդան Ղուկասեանին՝ քաղաքապետի պաշտօնը ստանձնելու համար։

Մարտի 30-ին Գիւմրիում եւ Փարաքարում կայացած համայնքային ընտրութիւններում անփառունակ պարտութիւնից յետոյ, սա դարձաւ երկրոդ ապտակը իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցութեանը, որի քարոզչամեքենան անցեալ օրերի ընթացքում զբաղւած էր ինտենսիւ հակաքարոզչութեամբ եւ այսպէս կոչւած «մթնոլորտ փչացնելով ու ջուր պղտորելով»՝ փորձելով անդառնալի դարձնել Վարդան Ղուկասեանի եւ Մարտուն Գրիգորեանի միջեւ առկայ հակասութիւնը։ Եւ իզուր չէ, որ Մարտուն Գրիգորեանի յայտարարութիւնից յետոյ, ՔՊ ամենատարբեր տրամաչափի եւ նշանակութեան գործիչները ջղաձգօրէն արձագանգեցին ՀՀ երկրորդ խոշոր քաղաքում իշխանազրկութեան փաստին՝ ընդդիմութեանը մեղադրելով «քաղաքական առեւտրականութեան», ընտրողներին «դաւաճանելու» եւ նրանց ձայները «գողանալու» մէջ, իհարկէ մոռանալով այն փաստը, թէ ընդամէնը մէկ տարի ու մի քանի ամիս առաջ իրենց ինչպէս յաջողւեց Երեւանի աւագանիում ձեւաւորել մեծամասնութիւն եւ քաղաքապետ նշանակել Տիգրան Աւինեանին։

Քաղաքական նշանակութիւն ստացած Գիւմրու /մասամբ նաեւ Փարաքարի/ համայնքային ընտրութիւնների ֆոնին անհրաժեշտ է մի քանի կարեւոր դիտարկում կատարել․

Ա․ Մարտի 30-ին կայացած ընտրութիւնների արդիւնքները եկան փաստելու, որ հայաստանեան ընտրազանգւածի որոշակի մի հատւածը մէջքով է թեքւել ՀՀ գործող իշխանութիւններին, սթափ գնահատական է տալիս նրանց ապիկար կառվարմանը եւ այլեւս չի հաւատում նրանց դեմագոգիային ու ստերին։

Այս փաստը կարեւորւում է յատկապէս, եթէ հաշւի առնենք այն հանգամանքը, որ վարչական ռեսուրսների աննախադէպ օգտագործումով, սպառնալիքներով ու ագրեսիայով անգամ հնարաւոր չեղաւ ապահովել ՔՊ թեկնածուների յաղթանակը։

Եւ այս համատեքստում արդէն հնարաւոր է յստակ արձանագրել, որ ՀՀ գործող իշխանութիւնների վարկանիշն անկում է ապրում, եւ ակնյայտ է դարձել, որ «թագաւորը մերկ է», իսկ սա շատ մեծ հարւած է ե՛ւ Փաշինեանին, ե՛ւ նրա կուսակցութեանը։ Սա թերեւս վերջին ընտրութիւնների ամենակարեւոր ձեռքբերումը կարելի է համարել։

Բ. Արդէն նշեցինք, որ յատկապէս Գիւմրու համայնքային ընտրութիւնները ստացել են որոշակի քաղաքական նշանակութիւն։ Սա փաստ է։ Այդուամենայնիւ պէտք չէ գերագնահատել այս հանգամանքը եւ փորձել ներկայ պահին այն տարածական դարձնել ողջ Հայաստանի Հանրապետութեան վրայ։

ՀՀ իշխանութիւնների պարտութիւնը դեռեւս չի նշանակում, որ նրանք կորցրել են վերահսկողութիւնը երկրի քաղաքական գործընթացների վրայ։ Նման գնահատականը մեղմ ասած պարզամտութիւն կը լինի, եւ ընդդիմութեանը կարող է տանել սխալ ճանապարհով՝ յատկապէս 2026 թւականի համապետական ընտրութիւնների նախօրէին։

Սա ընդամէնը փոքր քայլ էր, մարտավարական յաջողութիւն, որը անհրաժեշտ է ճիշտ գնահատել, վեր հանել նրա դրական, եւ յատկապէս թոյլ՝ բացասական կողմերն ու փորձել այն դարձնել շրջադարձային՝ ապագայ քաղաքական իրադարձութիւնների զարգացման կոնտեքստում։

Գ․ Այնուամենայնիւ պէտք է փաստել, որ մարտի 30-ին կայացած ընտրութիւններում ընդդիմադիր թեկնածուների յաջողութիւնը կարող է բարոյահոգեբանական լուրջ խթան հանդիսանայ եւ յոյս ներշնչի ժողովրդին, որը խեղճացել, թուլացել ու ծնկել է Նիկոլ Փաշինեանի եւ նրա քաղաքական թիմի բերած աղէտի արդիւնքում։

Այս մասնակի յաղթանակը պէտք է դառնայ այն փոքր, բայց հետեւողական ու տրամաբանական քայլերից առաջինը, որը կը նպաստի մեր ժողովրդին յաղթահարել ընկճախտը, թօթափել իրեն պարտադրւած նւաստացուցիչ իրավիճակը, պարտւողի հոգեբանութիւնը եւ անկարողութեան զգացողութիւնը, շտկել մէջքը, վերականգնել ազգային արժանպատւութիւնն ու վերջապէս ազատւել փաշինեանական հակազգային եւ ապակիր իշխանութիւններից։

Չմոռանաք հին իմաստութիւնը․ «Որեւէ ժողովրդի համար աղէտների աղէտը վախն է։ Վախը հաւասարազօր է մահւան։ Առաջինը անհրաժեշտ է յաղթահարել վախը»։ Փաշինեանը խաղադրոյքը կատարել է վախի գործօնի վրայ, որի միջոցով փորձում է բթացնել եւ վերջնականապէս ոչնչացնել մեր ժողովրդի ինքնապաշտպանութեան բնազդն ու ոգին, իր սեւ գործն աւարտին հասցնելու համար։

Գիւմրիում եւ Փարաքարում ՔՊ-ն իշխանազրկւեց։ Սա ՔՊ-ին ՀՀ իշխանութիւնից հեռացնելուն ուղղւած ընդամէնն առաջին քայլն էր, որին անհրաժեշտ է հետեւեն միւս հետեւողական քայլերը, առաջիկայ համապետական ընտրութիւններում յաջողութեան հասնելու համար։ Իսկ դրա համար առաջին հերթին անհրաժեշտ է գործ․ նպատակային ու աննահանջ գործ։ Այլապէս ՔՊ-ին կը յաջողւի շտկել իրավիճակն ու յետ բերել կորցրածը, որից յետոյ մեզ պատուհասած համազգային աղէտը կանխելու հնարաւորութիւնը նւազագոյնի կիջնի։

«Ալիք»ի խմբագրական