1- Առարկայօրէն ու բազմապիսի ապացոյցներով երիցս փաստւեց, որ իրանական ժողովուրդը ամէն ինչից առաւել՝ պետականամէտ է ու հայրենասէր։

2- Նոյն իրականութեանը անգիտակ ու հետեւաբար արտաքին թշնամիների սխալ հաշւարկի արդիւնքում, Իրանի ներքաղաքական կարծեցեալ անկայունութիւնը չյանգեցրեց պետական համակարգի փլուզմանն ու իշխանափոխութեանը։

3- Ընդհակառակը՝ արտաքին ռէալ սպառնալիքն ու ներգործուն վտանգը, այսինքն՝ ուղղակիօրէն պատերազմի սանձազերծումը առաւել եւս զգաստացրեց-համախմբեց իրանական գիտակից ժողովրդին։

4- Նոյնիսկ արտերկրում ապրող ու տասնեակ տարիներով իշխանական համակարգի դէմ ընդդիմադիր կեցւածք որդեգրած զանազան խումբ-խմբակցութիւնների մօտ գերակշռեց երկիր-հայրենիի անվտանգութիւնը, քան ներքաղաքական, հակաիշխանական ամբիցիաները…։

5- Նոյնինքն կրօնապետական շուրջ կէսդարեայ իշխանակարգը, ի տես համաժողովրդական համընդհանուր համախմբմանը՝ ընդդէմ հայրենիք ներխուժած թշնամու, գիտակցեց, որ պետական-հայրենական վտանգների դիմագրաւման ու յաղթահարման կենսական միջոց-զէնքը կրօնական ուսմունքներին զուգահեռ՝ նաեւ ու մանաւանդ Ազգային գաղափարախօսութիւնն է ու այդ ծիրում պետականութեան 2500-ամեայ Պատմական յիշողութեանը կառչելը։ Այս գծով ամենացայտուն դրսեւորումը նոյնինքն հոգեւոր առաջնորդ այաթօլլահ Խամենէիի կողմից առաջարկւած երգն էր՝ Շիայական Իսլամի ամենախորքային սգահանդէսի ժամանակ, որով գովերգւում ու մեծարւում է ԻՐԱՆԱԿԱՆ հայրենիքը։

6- Գազայի անպաշտպան ու շրջափակւած ժողովրդի ցեղասպան եւ պաղեստինեան հողերը բռնազաւթած սիոնիստական ռեժիմը, ի տես իրանական ժողովրդի դիմադրողական-համախմբման կեցւածքի, ինչպէսեւ՝ ռազմական-հրթիռային դիպուկ ու ջախջախիչ հակահարւածների, ճարահատ՝ իր աւանդական աջակից ԱՄՆ-ի հետ համատեղ, զինադադար խնդրեցին…։

7- Տասներկու օրեայ տմարդի ագրեսիան, որն իրագործւեց աշխարհի գերհզօր ուժի՝ ԱՄՆ-ի եւ նրա «շրջանային ոստիկան» Իսրայէլի ուղղակի մեղսակցութեամբ, հակառակ իրենց իսկ բարբաջանքների՝ պարտութիւն կրեց։ Դա են վկայում միջազգային ընտանիքի մասշտաբում աշխարհա-քաղաքական ու ռազմական գնահատութիւնները, յատկապէս երբ նկատի ունենանք, որ թէ’ ԱՄՆ-ն, եւ թէ’ սիոնական ռեժիմը օժտւած են միջուկային տարատեսակ ռումբերով ու հրթիռներով։ Եւ ամենաարգահատելին այն, որ Իրանի դէմ ռազմական ոտնձգութիւնը պատճառաբանում-պատրւակում էին նրանով, որ Իրանը ձգտում է ատոմային զէնքի ձեռքբերմանը…։

8- ԱՄՆ-Իսրայէլ քաղաքական պարտութիւնը նշանաւորւում է նաեւ նրանով, որ մինչայդ՝ միջազգային հանրութիւնն ու յատկապէս տարածաշրջանի արաբական երկրները , որոնք տասնամեակներ ազդւած էին արեւմտա-սիոնական հակաիրան կեղծ քարոզչութիւններից, նոր իրողութիւնների լոյսի տակ միանգամայն դրական կեցւածքներ դրսեւորեցին նաեւ ի տես Իրանի խելամիտ քաղաքական-դիւանագիտական պահւածքի։

9- Ահաւասիկ, այսօրերին իսկ, նոյն ԱՄՆ-ն, Եւրոմիութիւնը եւ հաւաքական արեւմուտքը ամենօրեայ առաջարկներով ու «բարեացակա՜՜մ» խոստումներով Իրանին բանակցային սեղանի շուրջ հրաւիրելու «դիւանագիտութեամբ» են զբաղւում…, դիւանագիտութիւն, որն աւանդաբար եղել է հրէշաւոր, խաբուսիկ եւ անբարոյ…։

10- Իրանը եւ իրանական քաջարի ու հայրենասէր-բարեպաշտ ժողովուրդը, սակայն, պատշաճօրէն է դիմակայելու « հրէշաւոր դիպլոմատիային», պարտադրելով վերջնիս՝ յարգելու-հաստատելու հազարամեակների քաղաքակրթութիւն եւ պետականութիւն ունեցող հինաւուրց Իրանի մշակութային ու հոգեւոր, պետական ու ազգային կենսական շահերը։

ԴԵՐԵՆԻԿ ՄԵԼԻՔՅԱՆ