1.Մինչ Թրամփը իր հերթական զառանցանքով յայտարարում է «եօթ պատերազմներ կանխելու» մասին, Վենեզուէլլան շրջապատւած է նոյն թրամփեան ԱՄՆ-ի ծովուժի տասնեակ ռազմանաւերով…

2.Մինչ նոյն Թրամփը Նոբէլեան Խաղաղութեան մրցանակին է յաւակնում, նա պատերազմով է սպառնում Աֆղանիստանին, որպէսզի վերջինս կրկին ԱՄՆ-ին տրամադրի «Բագրամ» ռազմօդային յենակայանը։

Ինչո՞ւ, որովհետեւ այդ յենակայանից ընդամէնը մէկժամեայ թռիչքով ամերիկեան ֆանտոմները ի զօրու են հասնել Չինաստանի միջուկային օբիեկտների պահման վայրերին…!

3.Մինչ Թրամփը աշխարհում խաղաղութեան հաստատման համար ինքն իրեն ԱՄՆ միակ յաջողակ պրեզիդենտն է համարում, բայց եւ այնպէս, իր ղեկավարւող երկիրը հանդիսանում է ՄԱԿ-ի ԱԽ-ի միակ գերուժը, որը չեղարկում ու վետօ է կիրառում պաղեստինեան Գազայում խաղաղութեան հաստատման բանաձեւին…։

4.Եւ… մինչ ամենայն երկդիմութեամբ ու երկակի ստանդարտների կիրառմամբ՝ Սիրիայում իշխանութեան է բերում հանրայայտ տեռորիստների, այդ նոյն Թրամփն, ահա, պաղեստինեան դատը հետապնդող զինեալ խմբաւորումներին տեռորիստ է անւանում…։

5.Հապա՞. ի՞նչ ասել դեռ վերջերս Հայաստանի համար խաղաղութիւն խոստացող Թրամփեան երաշխիքների մասին, երբ իր իսկ նախորդին՝ դեմոկրատ Բայդենին յիմար համարող պրեզիդենտը, երրորդ անգամը լինելով՝ Armenia արտաբերելու փոխարէն Albania է արտաբերում…։

6.Ահաւասիկ, նոյն «խաղաղութեան» դափնիների ձգտող արկածախնդիր ու անհաւասարակշիռ պրեզիդենտի հրամանով էր, որ յունիսեան համատեղ վայրագութեամբ՝ ցեղասպան Իսրայէլի դրդումով ռմբակոծւեցին Իրանի բացառապէս խաղաղ նպատակներով գործարկւող միջուկային կենտրոն-հաստատութիւնները…։

7.Ո՞ւր մնացին պրն. Թրամփի նախընտրական յայտարարութիւններն՝ ռուս-ուկրաինական պատերազմը դադարեցնելու վերաբերեալ։ Երէկ՝ Զելենսկիից, իսկ այսօր՝ Պուտինից հիասթափւա՜ծ Թրամփը մէկ՝ ՆԱՏՕ-ին, մէկ՝ Եւրամիութեանն է մեղադրում տւեալ պատերազմում ռուսական առաջխաղացման հարցում…։

8.Այս օրերին, սակայն, Նիւեօրքեան ծովեզերքում 80-ամեայ ՄԱԿ-ը հիւրընկալն է աշխարհի շուրջ 200 երկրի ղեկավարների, որոնք եւս յար եւ նման իրենց նախորդների, հանդէս են գալիս տարեկան ելոյթներով. ոմանք, ի հարկէ, անկեղծ-սկզբունքային մտորումներով։ Խոշոր տոկոսը, սակայն, իրենց ելոյթներում նախապատւութիւնը տալիս են հաշւենկատ, շահակցական նպատակների, որոնք սոսկ հիմնւած են համաշխարհային ուժային կենտրոնների քմահաճոյքներին…։

9.Իսկ քանի դեռ միջազգային ընտանիքը այսպիսի կամազուրկ ու տկար ՄԱԿ-երով է ի մի գալիս, հեռու է լինելու նոյն ՄԱԿ-երի որդեգրած՝ մարդկային, թէ՛ ազգային բոլոր կարգի իրաւունքների արդար պաշտպանութիւնն ու կենսագործունէութիւնը…։

10. Դեռ երէկ էր Հարաւային Կովկասում վերոգրեալ «իրաւունքների» զոհասեղանին արժանանում հազարամեակների քաղաքակրթութեան կրող Արցախն ու արցախցին, իսկ այսօր էլ՝ Միջին արեւելքի հնամենի ժողովուրդ՝ պաղեստինցին, որոնք հաւասարապէս երրորդ հազարամեակի նորագոյն ցեղասպանութիւնների զոհերն եղան՝ ինչպէս թուրք-ադրբեջանական, այնպէս էլ՝ սիոնիստական ռեժիմների դերակատարութեամբ…։

…. Իսկ պատմականօրէն ցեղասպաններին պաշտպան հանդիսացած Մեծ՜ն Բրիտանիայի այսօրեայ «պաղեստինանպաստ» կեցւածքները ոչ այլ ինչ են եթէ ոչ՝ անգլոսաքսոնական նորագոյն գաղութատիրական նկրտումներ…։

Դերենիկ Մելիքեան
«Ալիք»