ՀՅԴ
Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն պաշտոնական կայք arfd.am
Skip to content
ՀՅԴ

ՀԱՅ ՅԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ

ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՆ ԿԱՅՔ

  • ՄԵՐ ՄԱՍԻՆ
    • Պատմություն
      • Պատմական ակնարկ
      • Կարևոր իրադարձություններ
      • գործիչներ
    • Ծրագիր
    • Կանոնագիր
    • Ընդհանուր ժողովներ
    • Կազմակերպական կառույց
      • ՀՅԴ Բյուրո
      • Հայաստան
        • Գերագույն մարմին
        • Տարածքային կառույցներ
        • ԱԺ խմբակցություն
        • ՀՅԴ-ն գործադիրում
      • Արցախ
      • Կազմակերպական շրջաններ
      • Երիտասարդական/ուսանողական
    • Հիմնարկներ և գրասենյակներ
    • Ուղեկից միություններ
    • Միջազգային համագործակցություն
  • ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
    • Լրահոս
    • Հայտարարություններ
    • Հոդվածներ
  • ՄԱՄՈՒԼ
    • «Դրօշակ» պաշտոնաթերթ
    • Լրատվամիջոցներ
  • ՇՏԵՄԱՐԱՆ
    • Գրադարան
    • Տեսադարան
    • Ձայնադարան
    • Լուսանկարներ
    • Թանգարան
    • Արխիվ
  • ՀԵՏԱԴԱՐՁ ԿԱՊ
Facebook
Twitter
YouTube
Instagram
    • Դաս
    • Նոր
  1. ԳԼԽԱՎՈՐ ԷՋ
  2. ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
  • Հոդվածներ

Մտորումներ Ճանապարհի կեսին

02 Հունիս 2024

Արտաշես Շահբազյան

«Սրբազան շարժում» անվամբ ազգային հերթական պոռթկումը կարճ ժամանակից մեծ ծավալ ընդունեց: Առաջին անգամ ոտքի կանգնեցին մարզերի բնակիչներն ու ուսանողությունը, նրանց միացան հասարակության ու մտավորականության ամենատարբեր շերտերը: Անհանգստանալով իշխանության հիմքերը սասանող շարժման հեռանկարից իշխանությունը (բնականաբար իր ղեկավարի հստակ ուղղորդմամբ) դիմեց պայքարի սիրած մեթոդներին̀ ստին, կեղծիքին ու վարկաբեկումներին: Հատկապես շարժման Երևան հասնելու առաջին օրերին ապատեղեկատվության շեշտը հիմնականում դրվում էր վերջինիս եկեղեցական բնույթ վերագրելուն:

Մայիսի 28-ին Վեհափառ Հայրապետի Սարդարապատ բարձրանալը խոչընդոտելու փաստը պատճառաբանելիս Նիկոլ ստախոսը նույնիսկ ակնարկեց, իբր շարժման առաջնորդը հենց Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն է:

Հստակորեն պետք է արձանագրել, որ այս շարժումը եկեղեցական կամ կրոնական բնույթ չունի քանի որ չի հետապնդում ոչ եկեղեցական և ոչ էլ կրոնական խնդիրներ: Այս դեպքում շարժումը այդպիսին չէր կարող համարվել եթե անգամ Բագրատ Սրբազանի կողքին կանգնեին բազմաթիվ հոգևորականներ: Ոպեսզի իր գործունեությունը և հնչեցրած հայտարարությունները հոգևոր անձի կամ ինստիտուտի պաշտոնական տեսակետ չհամարվի, որպես հավելյալ քայլ, Սրբազանը նաև ժամանակավորապես սառեցրեց իր հոգևոր պաշտոնավարումը:

Ի դեպ իշխանությունը փորձեց հասնել տարաբնույթ մեթոդներով Սրբազանի դեմ ճնշմանը, այդ թվում հրապարակ նետելով եկեղեցուն հավելյալ հարկելու խախուտ սպառնալիքը:

Հաջորդ կեղծիքը, որն անդադար հնչում է Նիկոլի «նվագախմբի» կողմից այն սուտն է, թե ազգային շարժման ետևում կանգնած են արտաքին ուժեր: Այս դեպքում թվում է թե հարվածն անթերի է, որովհետև կարծես թե դժվար է ապացուցելը, թե նման բան չկա, իսկ ապացուցելու փորձերը ավելի անհեթեթ վիճակի մեջ կարող են դնել դա անողին: Իրականում հակառակը փաստելու ոչ մի ճիգի կարիք էլ չկա: Ըստ ամերիկյան ասացվածքի եթե առջևում երևացող ինչ որ բան բադ է հիշեցնում շատ հավանական է, որ դա հենց բադ է: Մարդկանց և հավաքականությունների գործունեությունը ամենաակնհայտ փաստարկն է, թե նրանք ով են, որտեղից են, ինչ են անում և ինչ նպատակով են անում: Եթե որևէ արտաքին հովանավոր ուժ շահագրգռված է, որ հայ ժողովուրդը պայքարի Հայաստանի ինքնիշխանությունը խարխլող տարածքային զիջումները կանխելու, Արցախը ետ վերադարձնելու, բանակը վերականգնելու, ազգային արժեքների այլասերումը թույլ չտալու, Հայաստանը թուրք-ադրբեջանական թելադրանքից դուրս բերելու և, լայն առումով, երկիրը ամրացնելու ու զարգացման առողջ, բնականոն հուն տեղափոխելու հարցում, գուցե իսկապե՞ս ազգովի գնանք և ապավինենք այդ ուժին:

Ճիշտ է ասված, որ լավագույն պաշտպանությունը հարձակումն է, գուցե այս ձևով ամբողջովին արտաքին ուժերի կամակատար իշխանությունը փորձում է իրենից հեռացնել այն մեղադրանքը, որըն իրեն ներկայացնում է ողջ ազգը: Այլևս բացահայտ է ինչպես է Հայաստանի ներկայիս իշխանությունը քայլ-քայլ իրականացնում տասնամյակներ շարունակ թուրքերի առաջադրած պահանջները, նրանց կամքով սեփական պատմությունն է խեղաթյուրում, վախենում է անգամ Հայաստանի տարածքում հանդիպել Արցախի պաշտոնյաների հետ, և ավելին, բանտ է նստեցնում նրանց, պատրաստվում է թուրք-ադրբեջանական պահանջով սեփական երկրի սահմանադրությունը փոխել, էլ չխոսենք թշնամու վերջ չունեցող տարածքային պահանջներին տեղի տալու մասին:

Արժանապատվություն ունեցող իշխանությունը ամոթից գետինն էր մտնելու տեսնելով ինչպես թշնամիները հրապարակայնորեն անհանգստություն և անգամ սպառնալիք են հնչեցնում ազգային ուժերի հասցեին դրանով պաշտպանելով Հայաստանի ձեռնածու իշխանությանը: Իշխող ուժն այնքան է ներարկված արտաքին ազդեցությամբ, որ առանց վարանումի հայհոյում է սեփական եկեղեցին ու նրա սպասավորներին, բոլորովին վերջերս խորհրդարանում օրենքի փոփոխություն կատարեց, որով հեշտացնում է միասեռական ընտանիքների կազմման հնարավորությունը: Վտանգելով Հայաստանի վաղվա օրը նա հայտարարում է Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականությունը ճանաչելու մասին: Սա ի դեպ այն դեպքում, երբ Ուկրաինան մշտապես քաղաքական ու ռազմական աջակցություն է ցույց տվել, ողջունել է Արցախի հանձնումը և նրա դիպուկահարները 90-ականներին կռվում էին Արցախի դեմ: Կասկած չկա, որ արտաքին ուժերի պահանջով է Հայաստանի այսօրվա ղեկավարությունը սրում հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ և Հայաստանը ռազմադաշտ դարձնելու գնով պատրաստ է երկիրը վերածել Արևմուտքի ու Ռուսաստանի առճակատման գծի:

Ազգային ուժերի շարժման հաղթական ծավալումը կանխելու Հայաստանի իշխանության որդեգրած միջոցներից են բանտարկությունները, հետապնդումներն ու բռնությունները: Այս անգամ այդ բռնությունները ավելի կոշտ բնույթ են ընդունել և նպատակ ունեն վախեցնելու շարժման մասնակիցներին: Կասկած չկա, որ որքան երերա Նիկոլ Փաշինյանի ոտքի տակի հողը այնքան ենիչերիների բանակի վերածված ոստիկանության բռնություններն ավելի վայրագ ու անկանխատեսելի կդառնան: Սրանով հանդերձ այսօր ազգային շարժումն այնպիսի ամուր համոզումի է վերածվել և ծավալներ է ընդունել, որ իշխանության սանձազերծած բռնություններն ավելի վճռական են դարձնում պայքարը:

Փաշինյանը փորձում է անկոտրում պահել ոստիկանության պատժիչ ուժերին անընդհատ խրախուսելով արձանագրվող և չարձանագրվող պարգևավճարներով, սակայն հոգու խորքում նա էլ է հասկանում, որ ամեն օր ժողովրդի անարգանքին արժանացող ոստիկանները չեն կարող երկար դիմանալ: Իհարկե բարոյապես ու քաղաքականորեն սպառված ղեկավարի փորձված և նախընտրելի զենքը մնում է ժողովրդին պատերազմով վախեցնելը: Նա դեռ փորձում է մոլորեցնել մարդկանց իր մանիպուլյատիվ ճառերով, բայց ֆիզիկապես ու հոգեբանորեն կոտրված լինելով նրա խոսքն այլևս համոզիչ չէ և գնալով դառնում է ավելի ու ավելի խամրած ու անհեթեթ: Ի տարբերություն 2018-19-ը թվականների, երբ նա գերում էր մարդկանց շռայլ խոստումներով, այսօր հանրությունը տեսնում է, որ կանգնած է բոլորովին այլ իրականության առջև, թավշյա շարժման երբեմնի առաջնորդը սկսել է հակասել ինքն իրեն, նրա որդեգրած «զիջումներ խաղաղության դիմաց» քաղաքականության հետևանքով զիջումները դառնում են անվերջանալի, իսկ պատերազմի վտանգը ոչ թե նվազում է այլ ավելանում, որպես գործիք, որի միջոցով թշնամիները վախկոտ ղեկավարին պարտադրում են նորանոր ու բազմատեսակ զիջումներ:

Երբեմնի «թավշյա» առաջնորդը սպառում է ուռճացող ու ավելի վճռական դարձող շարժմանը դիմակայելու իր հնարավորությունները, նա այլևս վստահություն չունի ոչ մի կառույցի, անգամ իր քաղաքական համախոհների նկատմամբ, համոզվելով որ թիմը ցանկացած օր կարող է փլուզվել: Նա դեռ փորձում է ինքնավստահ և իրավիճակին տիրապետողի կեցվածք ցուցադրել, սակայն ջղաձիգ քայլերը վկայում են հակառակի մասին: Կասկած չկա, որ ազգային բոլոր կառույցների ու հասարակության կողմից մերժված ղեկավարի համար առաջվա խաղաղ ու հաղթական օրերը, այլևս ետ չեն գալու: Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ նա երբեք չի հաշտվելու կամավորապես իշխանությունը հանձնելու մտքի հետ, սարսափելով իր համար դրա հետևանքներից: Ուրեմն նա իշխանությունից կհեռանա երբ այլևս փլուզված կլինի ոտքի տակի հողը և այսօր դեռ ծառայամտորեն իր անբարո հրամանները կատարող ենթակաները կարող են շղթաներ անցկացնել ձեռքերին:

Սրբազան շարժումը պետք է հաղթանակի, քանի որ հակառակ պարագայում մենք կարող ենք կորցնել և երկիրը և պետությունը: Շարժման հաջողության գլխավոր գրավականը նրա մասնակիցների տոկունությունն ու համառություն է: 1988-1990 թթ. մենք ամեն օր գտնվել ենք Ազատության հրապարակում: Այսօրվա մարտահրավերները ոչ թե պակաս այլ ավելին են քան այն օրերին, հետևաբար պայքարը այլընտրանք չունի: Հակառակը, պայքարը պետք է ծավալվի, փողոց պետք է դուրս գան նրանք ովքեր պայքարի հետ են, բայց բազմոցին թիկնած̀ հեռուստա կամ համացանցային էկրանի առջև: Ակնհայտ է, որ ժողովուրդ-ուժայիններ դիմակայությունը շատ երկարատև չի կարող լինել և մի օր անսպասելիորեն ավարտվելու է վերջինիս պարտությամբ: Յուրաքանչյուր պայքարի օրը, որը կերտում է ազգային շարժումը, մոտեցնում է համազգային հաղթանակի անխուսափելի պահը:

FacebookTwitterOdnoklassnikiTelegramPrint
Լրահոս
Հանդիպում ԷՏԷՔ կուսակցութեան նորընտիր

ՀՅԴ Կիպրոսի Կոմիտէի պատուիրակութիւնը՝ բաղկացեալ Սիմոն Այնէճեանէն եւ Ռաֆֆի Մահտ

20 Նոյեմբեր 2026
Հարաւային Ամերիկայի Հայ դատի յանձնախու

Հարաւային Ամերիկայի Հայ Դատի Յանձնախումբը Նոյեմբեր 18-ին յարգանքի հանդիսութիւն

20 Նոյեմբեր 2026
Հայհոյանքը փաստի սով Է

Հայաստանի հանրապետութեան նոր Սահմանադրութեան ընդունման հարցը վերածուած է օրակա

20 Նոյեմբեր 2026
Ակնարկ. Առաջարկի Թաքուն Բաժինը Եւ Ժողո

Հայաստանի Հանրապետութեան վարչապետը թէ՛ Ազգային ժողովի եւ թէ՛ կառավարութեան նիս

20 Նոյեմբեր 2026
Նիւ Եորքի Հայութեան Միջամտութեամբ Վար

Նոյեմբեր 8ին, Մենհեթընի «Պոլինկ Կրին» զբօսայգիին մէջ՝ Ատրպէյճանի «Յաղթանակի օր

19 Նոյեմբեր 2026
Պրիւքսէլի երկար ու դժուարին ուղին

Եւրոմիութեան Հայաստանի անդամակցութիւնն ու մերձեցումը՝ նոյնիս՛կ ոլորապտոյտ եւ փ

19 Նոյեմբեր 2026
Դու պիտի գնաս, որ Հայաստանը մնա

ՀՅԴ Հայաստանի ԳՄ ներկայացուցիչ, ՀՀ ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Իշխան

19 Նոյեմբեր 2026
Պիլալ Էրտողանի Լիբանան Այցելութեան Վեր

ՀՅԴ Լիբանանի Հայ դատի մարմինը Թուրքիոյ նախագահ Ռեճեփ Թայիփ Էրտողանի որդիին` Պի

18 Նոյեմբեր 2026
Բագրատունի Ընդունեց Երկխօսութեան Ազգայ

ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ, Միջին Արեւելքի պատասխանատու եւ Հայկական երեսփոխանական պլոքի

18 Նոյեմբեր 2026
Հայաստանի թշնամիները երբեք գոհ չեն լին

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը սխալմամբ կարծում է, թե Ադրբեջանին և Թուրքիային շարուն

17 Նոյեմբեր 2026
Երեք տարի անց արցախյան հակամարտություն

Հայ դատի կենտրոնական խորհուրդն այսօր հրապարակել է իր «UNRESOLVED: The Conflict

17 Նոյեմբեր 2026
Այսօրվա լսումները պետք է դառնան ոչ թե

ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր, ԱԺ Մարդու իրավունքն

16 Նոյեմբեր 2026
ՀՀ ԱԺ «Հայաստան» խմբակցությունը հրավիր

ՀՀ ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության նախաձեռնությամբ նոյեմբերի 16-ին կազմակերպվել էին

16 Նոյեմբեր 2026
Նիդերլանդների ՀՅԴ կառույցի հայտարարութ

2026 թվականի նոյեմբերի 5-ից 8-ը, Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունը բռնազա

16 Նոյեմբեր 2026
Ակնարկ. Հայաստանը ՀԱՊԿ-ի խաչմերուկում

Մոսկւայում նոյեմբերի 11-ին կայացած Հաւաքական անվտանգութեան պայմանագրի կազմակեր

16 Նոյեմբեր 2026
Հաստատվել է «Հրայր Մարուխյան» հիմնադրա

Առաջադիմական հետազոտությունների եվրոպական հիմնադրամի (Foundation for European

14 Նոյեմբեր 2026
Ցեղասպանութիւնը ուրացողները եւ չՍփիւռք

Շուշիի մէջ Ալիեւ-Էրտողան տանդեմը կը տօնէ Քառասունչորսօրեայ պատերազմի յաղթանակը

14 Նոյեմբեր 2026
Արեւմտեան Գանատայի Հայ Դատի յանձնախում

ՎԱՆԳՈՒՎԸՐ.- Գանատայի Հայ Դատի յանձնախումբի Արեւմտեան շրջանի ներկայացուցիչներ Յ

13 Նոյեմբեր 2026
Խօսողին Լսող Է Պէտք

Մոսկուայի մէջ տեղի ունեցաւ ՀԱՊԿ-ի (Հաւաքական անվտանգութեան պայմանագրի կազմակեր

13 Նոյեմբեր 2026
Ակնարկ. Իրանեան Ուղերձներ` Սպառնական-Գ

Իրանի հոգեւոր պետի խորհրդականին եւ փոխնախագահին` Հայաստանի ուղղութեամբ կատարած

13 Նոյեմբեր 2026
Բոլոր Նյութերը
Հետեվեք մեզ
Facebook
Twitter
YouTube
Instagram
Ստացեք մեր լուրերը էլ.փոստով
Loading
ՀԱՅ ՅԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ Հասցե՝ ՀՀ, ք. Երևան, Մհեր Մկրտչյան 12/1 Հեռախոս՝ (+374) 10 52 17 65, (+374) 10 52 18 74 Էլ. փոստ՝ [email protected]
© ARF Dashnaktsutyun- ARMENIAN REVOLUTIONARY FEDERATION Website by Web Development Company