Ավելորդ է ասել, որ իր երկրում բարոյական լեգիտիմությունը կորցրած ղեկավարին այլ կերպ չեն ընդունի դրսում: Թերեւս այդպես կանեն միայն նրանք ում դեռ անհրաժեշտ է, որ Նիկոլ Փաշինյանը, Հայաստանի ղեկավարի պաշտոնական հանգամանքով, ավարտին հասցնի երկրի հանձնման գործընթացը, որից հետո նրանց համար եւս նա կդառնա հետագա գործածության համար անպիտան: Եթե ինչ որ արտաքին ուժեր փորձեն այսուհետ պաշտպանել նրան վերջիններս հրաշալի պատկերացնելու են, որ մոտ ապագայում եկող հաջորդ իշխանությունը երկրի կոմնորոշումը թեքելու է դեպի հակառակ բեւեռ, ուրեմն հանուն ինչի պիտի աջակցեն բարոյապես սպառված եւ իր ժողովրդի գիտակցության մեջ երկիրը ծախած իշխանությանը:

Ի դեպ Նիկոլ Փաշինյանի հակաժողովրդական քայլերն ու կոչերը հրաշալի տեսնում եւ դրանց համապատասխան ձեւով արձագանքում են դրսում: Նիկոլ Փաշինյանն իր ֆեյքային ֆաբրիկայի եւ իրեն հայրենիքից շատ սիրողների միջոցով կարող է որոշ ժամանակ դեռեւս մանիպուլյացիա անել, թե իբր հասարակության մեջ համակրողներն ու հակակրողները կիսված են իրար հակակշռող բանակների, սակայն ինքն էլ հրաշալի հասկանում է, որ դա կարճատեւ էֆեկտի խաղ է:

Նիկոլ Փաշինյանը անշուշտ իր մտքի մեջ օր-օրի, իսկ գուցե արդեն ժամ-ժամ կորցնում է վստահությունը նաեւ այն փոքրաթիվ խմբերի նկատմամբ, որոնք դեռեւս պատնեշի դեր են խաղում իր եւ ժողովրդի միջեւ: Խոսքը ուժային կառույցների, դատախազության, դատարանների, իր ընչաքաղց ու անսկզբունք քաղաքական թիմի մասին է, որոնց բոլորի համար էլ այլեւս անտանելի է դառնում երկրի Վարչապետի ձեռքին էժան խաղալիք լինելու դերը: Նրանք տեսնում են, որ սեփական իշխանությունը անորոշ ժամանակով երկարաձգելու համար Նիկոլ Փաշինյանը պատրաստ է զոհաբերել իրենց հեղինակությունը, օրինապահությունը եւ նույնիսկ ֆիզիկական ապագան: Սրանցից յուրաքանչյուրը բնականաբար մտածում է, որ ի վերջո գալու է սեփական արարքների համար պատասխան տալու ժամանակը եւ այդ պահին Նիկոլ Փաշինյանը, ամենայն հավանականությամբ ոչ կկարողանա ոչ էլ կցանկանա փրկել իրենց: Այդ պատճառով էլ այսօր փլվում է ավելի մեծ բան քան քաղաքական անդեմ թիմը, փլվում է երկրի իշխանությունը:

Նիկոլի մեջ ուռճացող առարկայական կասկածները վաղը-մյուս օրը ստիպելու են մեկ օրում գուցե նույն աթոռի վրա մեկից ավելի մարդ փոխել, բայց միեւնույն է նրանցից ոչ ոք նախորդից ավելի վստահություն չի ներշնչելու: Այսօր էլ այդ համակարգերը չեն ցանկանում իրագործել անհավասարակշիռ մարդու գլխում ամեն պահի առկայծող դավի ու բռնության նոր սցենարները: Որեւէ երկրի համար կատարյալ խայտառակություն է, երբ ձերբակալվում են մարդիկ քաղաքական ամենածանրակշիռ մեղադրանքներով՝ երկրի առաջնորդի դեմ մահափորձի կազմակերպման կասկածանքով, եւ ընդամենը մեկ-երկու օր հետո ազատ են արձակվում քանի որ դատարանները հիմնավորված չեն համարում կասկածները եւ նույնիսկ որակում են դրանք շինծու: Դատավորները, դատախազները հրաժարվում են խամաճիկի դերից քանի որ նաեւ մտահոգ են իրենց ապագայով:

Ձգտելով ամեն գնով պաշտպանել աթոռը ի՞նչ է մնում նման պարագայում անելու իշխանությանը: Նրա առջեւ այլ ճանապարհ չկա քան սադրանքներն ու բռնությունը: Հասարակության այսօրվա գերլարված վիճակում, երբ դեռ շարունակվում են պատերազմի զոհերի հուղարկավորությունները, Արցախից Հայաստան են գալիս մարդիկ իրենց ետեւից հրդեհած սեփական օջախները եւ շարունակում են Հայաստան վերադառնալ զինվորներն ու կամավորները ում գլխի մեջ դեռեւս մարսված չէ տեղի ունեցած ողբերգության ողջ առեղծվածը, սադրանքի փոքր կայծերը կարող են հրդեհ տարածել այս անգամ արձանագրելով ողբերգության հերթական արարը՝ հանգելով ներհասարակական բախման:

Սա իհարկե կլինի նոր ամոթ ու նոր ողբերգություն երկրի համար, բայց սա կլինի նաեւ Նիկոլ Փաշինյանի համար մի վերջաբան, որի պատասխանատվության տակից այլեւս չի կարողանա դուրս գալ:

Մենք բարեբախտաբար դեռ այդտեղ չենք հասել, եւ այդ բանը կարող է կանխել դարձյալ մեկ մարդ, նույն Նիկոլ Փաշինյանը:

Այսօր նա կարող է եւ պետք է խաղաղ հեռանա, որովհետեւ մենք դեռ կառչում ենք այն հավանականությունից, որ նոր եկողները կկարողանան փրկել ինչ որ բան: Շարունակելով մնալ Նիկոլ փաշինյանը փակում է հույսի այդ ճանապարհը, հիմնավորելով իր կատարածի մեջ դավաճանության վարկածը : Ուզում եմ հավատալ, որ Նիկոլ Փաշինյանը փորձելով ավելին փրկել կորցրեց առավելագույնը, ուզում եմ հավատալ, որ նա իսկապես ողբերգություն չի համարում Մեղրիի ճանապարհը դարավոր թշնամու դեմ բացելը, ադրբեջանաթուրքական զորքի հայտնվելը Սյունիքի սահմանագլխին եւ այլն, բայց այդ ամենը ազգային ողբերգություն ու անվտանգության կորստի լրջագույն մարտահրավերներ է համարում հայության բացարձակ մեծամասնությանը եւ նա պետք է անսա մեծամասնության ձայնին, ինչի մասին անվերջ կրկնում էր խորհրդարանական ընտրություններից հետո: Նիկոլ Փաշինյանը լրջագույն մարտահրավերի առջեւ է, երբ ընտրությունը տղայական դուխի կամ թասիբի խնդիր չէ, այլ վերաբերում է մի ողջ ժողովրդի ճակատագրին: Հուսանք ի վերջո կհաղթանակի բանականությունը: Դրանով է պայմանավորված եւ մեր եւ Նիկոլ Փաշինյանի ապագան:

Արտաշես Շահբազյան