Տնտեսագետի դիտարկմամբ՝ Կառավարության կողմից համաճարակի տարածմանն ու կառավարմանը «մատների արանքով» նայելը բերեց խնդրահարույց իրավիճակի:

Ավետիսյանը նշեց՝ համավարակի տարածման սկզբնական փուլում ՀՅԴ-ն հանդես եկավ առաջարկությունների մեծ փաթեթով, որոնց բուն էությունն այն էր, որ պետք է ամբողջ ռեսուրսը դրվի կանխարգելման վրա, իսկ դա ենթադրում էր, որ հենց այդ փուլում պետք է լինեին համատարած կոշտ սահմանափակումներ, ինչը հնարավոր կդարձեր լոկալ օջախների կառավարումն ու վերացումը:

«Կանխարգելումը կյանքի կոչելու համար պետությունը պետք է կարողանար լիարժեք փոխհատուցել հանրության տարբեր շերտերի կողմից կրած վնասները: Դրանք ենթադրում էին ծախսեր, ինտենսիվ վերահսկողություն: Կլինեին վնասներ, որոշ աշխատողներ եկամուտներ կկորցնեին, պետությունն էլ լրացուցիչ ծախսեր կաներ, բայց կլիներ արդյունք, օրինակ՝ Վրաստանի նման, որը հենց այդ ձևով առաջ գնաց»,-ասաց նա՝ նշելով, թե այս փուլում արդեն շատ բարդ է լինելու գտնել համարժեք լուծումներ, որովհետև խնդիրները համատարած են դարձել:

«Երբ մենք ունենում են հապաղումներ, ձախողումներ, անհամարժեքություն, ապա ունենում ենք օրեցօր խորացող խնդիրներ, ինչն էլ պահանջելու է պատիկներ ավելի ջանքեր, ծախսեր, կորուստներ: Այդ խնդիրները բազմապատիկ անգամ ավելի ռեսուրսներ են պահանջելու՝ պատիկներ անգամ պետության բյուջեից լրացուցիչ ծախսեր, պատիկներ անգամ եկամուտներ են կորցնելու աշխատողները, փոքր բիզնեսը և տնտեսավարողները, հատկապես մի շարք ոլորտներում, ինչպիսիք են զբոսաշրջությունը, հանրային սննդի օբյեկտները, և դրանք տարածման էֆեկտով իրենց ազդեցությունն են թողնելու ողջ հանրային կյանքի և տնտեսության վրա»,-նշեց նա:

Նրա խոսքով՝ թեև տնտեսական տարբեր ոլորտներում թույլատրված է գործունեություն իրականացնել, սակայն դրանցում սահմանափակումները բազմաթիվ են, ինչն անհետևանք չի կարող լինել: «Ի վերջո, տնտեսավարող սուբյեկտը չի աշխատում աշխատելու համար, այն շահույթ է հետապնդում, ու եթե չի ստանալու շահույթ, անիմաստ է դառնում աշխատելը»,-նշեց նա:

Ավետիսյանը նկատեց՝ համաճարակի մարտահրավերն ինքնին բարդ էր՝ նոր խնդիրներով, բայց պետական կառավարումը պետք է կոչված լինի հենց նրան, որ կառավարի նման երևույթները, կանխարգելի, հետագայում էլ վերացնի կրած վնասները: «Ես այժմ տեսնում եմ ավելի շատ վերաճող խառնաշփոթ, որի պատճառը սկզբնական փուլում իրավիճակն անհամարժեք և ոչ ճիշտ գնահատելն էր: Այժմ այդ «գերմարդու» վարքագիծը վերածվում է խուճապահար մարդու վարքագծի, ինչը ևս շատ վտանգավոր է: Օր առաջ երկու վարքագծերն էլ պետք է փոխվեն, և իրավիճակին համարժեք քայլեր կատարվեն»,-ասաց Թադևոս Ավետիսյանը: