«Գիտաժողովի հարգելի մասնակիցներ,

Ներկաներ,

Ողջունում եմ բոլորիդ մասնակցությունը «ՀՅ Դաշնակցության տեղն ու դերը Արցախում պետականության վերակերտման գործում» խորագիրը կրող գիտաժողովի բացմանը, որը նվիրված է Դաշնակցության՝ Արցախ վերադարձի 30-ամյակին: Այս գիտաժողովը միջոց է անցյալը նորից ու նորից արժեւորելու ներկա ու ապագա անելիքների շուրջ խորհրդածելու համար:

ՀՅ Դաշնակցության պատմությունն անքակտելի կապերով միահյուսված է հայ ժողովրդի անցյալի ու ներկայի պատմությանը: Այդպես էր և է, որովհետեւ ժողովրդի ծոցից ծնված կուսակցությունը պետք է ծառայի իրեն երկնողին՝ ժողովրդին՝ հակառակ բոլոր ժամանակներում Դաշնակցության պատմությունն ու վարքագիծը խեղաթյուրել փորձող ու պատմության քառուղիներում հաճախ իրենց հետքն այդպես էլ չթողած ուժերի:

Դաշնակցության անցած ուղին այնքան թարմ է ու չհնացող, որ անգամ այսօր՝ մեկ դար և 30 տարի հետո էլ նրա անցյալը թվում է մերձավոր ու ներկա: Եվ որ ամենակարևորն է՝ Դաշնակցության անցյալը պարտավորեցնող է, քանզի այդ անցյալին պետք է մոտենալ պատասխանատու եւ հաշվետու կեցվածքով:

Արցախը Դաշնակցության կենարար զարկերակն է, այն սնուցում է կուսակցության նպատակները, այն գաղափարախոսություն է, այն անշեղելի է ՀՅԴ որդեգրած ուղուց:

Դեռեւս 1917-20թթ. Դաշնակցությունը, չճանաչելով Ադրբեջանի գերիշխանությունը, էական դեր խաղաց արցախահայության կյանքում եւ հիմք դրեց Արցախի առաջին ժողովրդավարական կառավարությանը՝ միաժամանակ ամրապնդելով տեղական իշխանությունները, երկրամասի ինքնապաշտպանությունը, լուծելով կենսական նշանակության հարցեր:

Պատմությունն ու ժամանակները երբեմն դաժան են եղել Դաշնակցության հանդեպ: Կային այնպիսի ժամանակներ, երբ Դաշնակցությունը ստիպված էր միառժամանակ հեռանալ հայրենիքից՝ թողնելով իր խոր արմատները, որոնք երբեք չկտրվեցին մայր հողից, ավելին՝ վերընձյուղվեցին, երբ պայքարի ոգին նոր հնարավորություններ ստեղծեց:

Արցախը, որպես միացյալ Հայաստանի անբաժանելի մաս միշտ էլ եղել է որպես պահանջատիրության առանցք և զգայուն կետ: Դա են ապացուցում դեպքերն ու դեմքերը, տարբեր պատմաբանների վկայախոսությունները, որ միշտ կմնան մեր պատմության էջերում, դա է ապացուցում Արցախի համար վճռորոշ ժամանակահատվածը՝ Արցախյան ազատամարտը, որի ընթացքում ՀՅԴ-ն ձեռնամուխ եղավ զենք ու զինամթերք հասցնելու, ինքնապաշտպանական ուժեր կազմավորելու եւ ռազմական փայլուն գործողություններ իրականացնելու գործին՝ ասպարեզ բերելով գաղափարի մարտիկների մի ամբողջ աստղաբույլ, ովքեր կարողացան դառնալ Արցախի նորօրյա պատմության կերտողները:

30 տարիներ են անցել այդ խռովահույզ օրերից, երբ Դաշնակցությունը վերադարձավ Արցախ՝ որպես զինվոր, որպես մշակ, որպես հայրենիքի ազատության գինն իմացող կուսակցություն: Վերադարձավ, որ այլևս չհեռանա:

Աշխարհի տարբեր երկրներում գործող Հայ դատի գրասենյակներն ու հանձնախմբերը, դաշնակցական գործիչների ամենօրյա անխոնջ աշխատանքները միտված են Արցախի միջազգային ճանաչմանը եւ ընդդեմ ադրբեջանական՝ օր օրի ահագնացող կեղծ քարոզչությանը: Դաշնակցությունը կանգնեց ու պայքարեց և պայքարում է առ այսօր հանուն կայուն խաղաղության, ամուր պետականության եւ այն գաղափարների, որ արդեն սերմանում է 130 տարի:

Հուսով եմ, որ այս գիտաժողովը դարձյալ կհամախմբի մեր միտքն ու գործը՝ հանուն այն ապագայի, որի դավանողը միայն Դաշնակցությունը չէ, այլ ձեզանից յուրաքանչյուրը, ով մտահոգ ու պատրաստակամ է անցածն անաչառորեն արժեւորելու եւ ապագայի համար ամուր հիմքեր կառուցելու գործին: Ավելացնեմ նաև, որ փետրվարի 13-ն որպես գիտաժողովի օր պատահական չէր ընտրված:

Բարի ընթացք ու հաջողություն եմ մաղթում գիտաժողովի աշխատանքներին:

Շնորհակալություն»: