ՀՅԴ Բյուրոյի ներկայացուցիչ Արմեն Ռուստամյանի խոսքը՝ ՀՅԴ Հայ դատի համահայկական խորհրդաժողովի պաշտոնական բացման արարողությանը.

Հայաստանի եւ Արցախի դեմ վերջին շրջանում Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմական գործողությունների հետեւանքով Հարավային Կովկասում զգալիորեն փոխվել է ռազմաքաղաքական հավասարակշռությունը:

Ստեղծված վիճակում անհրաժեշտ է կատարել հայ ժողովրդին սպառնացող վտանգների եւ առաջացած նոր մարտահրավերների ամբողջական վերագնահատում եւ դրա վրա կառուցել մեր առաջիկա ծրագրերն ու անելիքները:

Եթե մինչ այս պատերազմական գործողությունները Հայ դատի կառույցները գործում էին շահեկան դիրքերից՝ արժեւորելով եւ ամրապնդելով արցախյան ազատամարտում հայության տարած հաղթանակի արդյունքները, ապա հիմա ստիպված են դիմակայել պարտության ծանր հետեւանքներին եւ հաղթահարել նորաստեղծ մարտահրավերները:

Առ այդ, այսօր հայության եւ Հայ դատի մեր կառույցների առաջնահերթ խնդիրներն են՝ պահպանել հայկական ինքնությունը, հայոց պետականությունն ու ինքնիշխանությունը, տեր կանգնել հայ ժողովրդի ու նրա սերունդների անժամանցելի իրավունքներին եւ կանխել Հայաստանի թուրքացումը:

Թուրքացումը ինչ- որ գեղարվեստական ձեւակերպում չէ, այլ կոնկրետ բնորոշում է թուրք- ադրբեջանական տանդեմից Հայաստանի քաղաքական, անվտանգային, տնտեսական եւ ընդհանրապես բազմամակարդակ եւ բազմաբնույթ կախվածության վիճակը:

Սա այն է, երբ Հայաստանը վերածվում է անվանական գոյություն ունեցող, սակայն Թուրքիայից ու Ադրբեջանից փաստացի լիովին կախյալ կցորդ մի երկրի:

Այսօր Հայ դատի խնդիրների հետապնդման համար տարվող պայքարը արտաքին խոչընդոտներից զատ, դժբախտաբար, ձեռք է բերում նորահայտ ներքին ճակատ:

Եվ դա այն պատճառով, որ մեր ժողովրդի անժամանցելի իրավունքների պաշտպանության դեմ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի պայքարին է ըստ էության միացել նաեւ Հայաստանի գործող վարչախումբը:

Վարչախումբը հանուն իր հռչակած խաղաղության, ծրագրավորված գործընթաց է ծավալել՝ հրաժարվելու համազգային նպատակներից եւ մեր կենսական շահերի ու իրավունքների պաշտպանությունից:

Եվ դրանք համարելով կոնֆլիկտածին՝ հետեւողականորեն ձգտում է խարխլել հայկական ինքնության հիմքերը:

Իրականում, սակայն, սա ակամա խոստովանություն է այն մասին, որ հայ ժողովրդի եւ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի հակամարտության բուն առարկան ոչ այլ ինչ է, քան մեր հայկական ինքնությունը:

Պարզ խոսքով, մեզ հասցեագրված ուղերձը ինչպես միշտ հետեւյալն է՝ քանի պահպանելու եք ձեր հայկական ինքնությունը, չի լինելու խաղաղություն:

Եվ այստեղ է, որ պետք է փնտրել ամեն գնով խաղաղության ձգտող գործող վարչախմբի հայկական ինքնության ոչնչացմանը միտված շղթայական զիջումները հիմնավորելու եւ կատարելու գլխավոր դրդապատճառը:

Սրա հետ է կապված նաեւ ազգային բոլոր ուժերի եւ Հայ դատի մեր ողջ կառույցի պատմական այս փուլի գլխավոր առաքելությունը՝ կտրել ազգակործան այս զիջումների շղթան:

Մենք ազգովի պարտավոր ենք դա անել հանուն մեր հավաքական լինելիության:

Հիրավի, այսօր ողջ հայությունը թե՛ հայրենիքում, թե՛ սփյուռքում ինքնության եւ անվտանգության տագնապ է դիմագրավում: Այս հասկացությունները փոխկապակցված են, քանզի ինքնությունն առանց անվտանգության անպաշտպան է, իսկ անվտանգությունն առանց ինքնության՝ անիմաստ:

Մենք պետք է ազատագրվենք այս վարչախմբի բերած կեղծ գաղափարներից, քանզի սպառողականությունը գովերգող նրանց արժեհամակարգում հայն ու հաղթանակը միասին տեղ չունեն:

Այստեղ հայի իրավունքներն ու շահերը փոխարինված են իրական Հայաստանի քաղաքացի կոչվածի իրավունքներով, իսկ հաջողության ըստ իրենց հասնում են ոչ թե հաղթանակով, այլ պարտությամբ եւ շարունակաբար հպարտանում են իրենց բերած պարտություններով:

Ուստի, սպասելի էր, որ Դաշնակցության հակադրությունն այս իշխանությունների հետ դառնալու էր ավելի խորքային: Այն այսօր առավելապես գաղափարական է եւ արժեհամակարգային:

Մեզ համար իրական ինքնության բաղադրիչներն են. մեր ընդհանուր հայրենիքը, մեր մայրենի լեզուն, մեր սերունդների ժառանգությունն ու մշակույթը եւ մեր Սուրբ կրոնն ու հավատամքը:

Մեզ համար իրական անվտանգությունն ու խաղաղությունը այն է, որ երաշխավորվում է հայության հավաքական ուժերով եւ բոլոր այն դաշնակից երկրների զորակցությամբ, որոնց համար պակաս կարեւոր չէ հայկական գործոնի եւ ինքնության պահպանումը այս տարածաշրջանում:

Հայ ժողովուրդն այսօր կանգնած է ճակատագրական ջրբաժանի առջեւ. կամ ձեւավորել ազգային իշխանություններ, փոխել երկրի այս հակազգային ուղեգիծը եւ Հայաստանը լինի իրականում հայկական, կամ թողել, որ այս ընթացքով Հայաստանի թուրքացումը դառնա իրական:

Ընտրությունը սա է՝ կամ մեկը, կամ մյուսը:

Ուրիշ իրականություն չկա:

Մենք այստեղ ենք նպաստելու, որ մեր ժողովուրդը ճիշտ կողմնորոշվի եւ ընտրի ազգայինը պահպանելու ուղղությունը: