Զորավարի վերադարձը

Կատարվեց մեծ հայրենասերի ու ռազմական գործչի վերջին երազանքը: 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին, մահվանից 74 տարի անց Սեպուհի (Արշակ Ներսիսյան) աճյունասափորը…

Զորավարի վերադարձը

sepuh

Կատարվեց մեծ հայրենասերի ու ռազմական գործչի վերջին երազանքը: 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին, մահվանից 74 տարի անց Սեպուհի (Արշակ Ներսիսյան) աճյունասափորը կտակի համաձայն, ամփոփվեց հայրենի հողում՝ Արարատին հանդիման, հայոց նոր ազատամարտի՝ արցախյան նահատակների կողքին: Այնտեղ ուր նրա հարեւանությամբ, արդեն իսկ վերջին հանգրվանն են գտել Անդրանիկն ու Սոսեն: Հայոց հողը հարստացավ իր եւս մեկ նվիրյալ զավակի մասունքներով: Այսպիսով ոչ միայն պատմական մի անարդարություն լուծում գտավ, այլեւ թերեւս առիթ ստեղծվեց, որ հայրենաբնակ հայությունը եւ մանավանդ նոր սերունդը կարողանա ավելի լավ ճանաչել Հայաստանի անկախության համար ամենամեծ ներդրումն ունեցած հայորդիներից…

Զորավար Սեպուհի աճյունն ամփոփեցինք հայրենի հողում

Hraparak

Հայաստանում քչերը գիտեին, որ այսպիսի ձեռնարկ է հասունանում, որ պատրաստվում են հեռավոր Ամերիկայից Հայաստան բերել եւ հայրենի հողին հանձնել մեծ հայի, իր ազգի երախտավորի աճյունասափորը: Դա էլ 1940-ին վախճանված Սեպուհի վերջին կամքն է եղել` ամփոփվել իր անկախ հայրենիքում: Եվ արարողությունը, որ երեկ կազմակերպվել էր Եռաբլուր պանթեոնում, հիրավի հպարտություն էր ներշնչում: Կատարում էինք մեր պարտքը եւ այն էլ պետական բարձր մակարդակով` ՀՀ պաշտպանության նախարար, համազգեստի թեւքին սգո արարողության սեւ-կարմիր ժապավեններով զինվորական պահակ, երաժշտախումբ, ՀՀ պետական օրհներգի կատարում, ելույթներ… սգո հանդիսավարը խոսքն առաջինը փոխանցում է պատմական գիտությունների…