Գոհաբանական աղօթք եւ դափ­նեպսակներու զետեղում Նէա Զմիռնիի յուշար­ձանին առջեւ

­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան 109-ա­մեա­կի ո­գե­կոչ­ման պաշ­տօ­նա­կան ե­լոյթ­նե­րու շար­քին, ­Չո­րեք­շաբ­թի, 24 Ապ­րի­լի ե­րե­կո­յեան, ­Նէա Զ­միռ­նիի մէջ կանգ­նած ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան յու­շա­կո­թո­ղին շուրջ տե­ղի ու­նե­ցաւ գո­հա­բա­նա­կան մաղ­թանք եւ դափ­նեպ­սակ­նե­րու զե­տեղ­ման յա­տուկ ա­րա­րո­ղու­թիւն։ Ե­լոյ­թը կազ­մա­կեր­պո­ւած էր Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի ­Հայ դա­տի յանձ­նա­խում­բի եւ Ա­թէն­քի մարզ­պե­տա­րա­նին կող­մէ եւ կը վա­յե­լէր յա­րա­նո­ւա­նու­թեանց պե­տե­րու հո­վա­նա­ւո­րու­թիւ­նը, ներ­կա­յու­թեամբ պաշ­տօ­նա­կան բազ­մա­թիւ հիւ­րե­րու եւ հայ­րե­նա­կից­նե­րու։

­Յու­նաս­տա­նի խորհր­դա­րա­նը ներ­կա­յա­ցուց ե­րես­փո­խան Իոան­նիս ­Լո­վեր­տոս։ ­Ներ­կայ ե­ղան խորհր­դա­րա­նի կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, ո­րոնց կար­գին «Փ­լեւ­սի» կու­սակ­ցու­թեան նա­խա­գահ եւ խորհր­դա­րա­նի նախ­կին նա­խա­գահ ­Զոի ­Քոնս­թան­տո­փու­լու, «­Փա­սօք» կու­սակ­ցու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ ­Փաւ­լոս Խ­րիս­թի­տիս, ­Նէա Զ­միռ­նիի քա­ղա­քա­պետ Եոր­ղոս ­Քու­թե­լա­քիս, Ատ­տի­կէի փոխ­մարզ­պե­տը, ա­ւե­լի քան եր­կու տաս­նեակ փոխ­քա­ղա­քա­պե­տեր, մարզ­պե­տա­կան քա­ղա­պե­տա­կան խորհր­դա­կան­ներ, ­Հա­մա­պոն­տա­կան միու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցի­չը եւ քա­ղա­քի հա­սա­րա­կա­կան միու­թիւն­նե­րու ան­դամ­ներ։

­Հայ­կա­կան կող­մէն ի­րենց ներ­կա­յու­թեամբ ե­լոյ­թը պա­տո­ւե­ցին ­Թե­մա­կալ Ա­ռաջ­նորդ ­Գե­ղամ արք. ­Խա­չե­րեան, ­Հայ կա­թո­ղի­կէ ա­ռաջ­նորդ ­Յով­սէփ ծ.վրդ. ­Պէ­զա­զեան, Հայ ա­ւե­տա­րա­նա­կան ե­կե­ղեց­ւոյ հո­վիւ վեր. ­Վի­գէն ­Չո­լա­քեան, հո­գե­ւոր դա­սը, ­Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին ա­կա­դե­միոյ նա­խա­գահ Ա­շոտ ­Սա­ղեան, Հ.Հ. դես­պա­նու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ հիւ­պա­տոս ­Նի­քո­լայ ­Սա­հա­կով, Ազ­գա­յին վար­չու­թիւ­նը, Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի ­Կեդր. կո­մի­տէն, Հ.Կ.­Խա­չի, Հ.Մ.Ը.Մ.-ի եւ ­Հա­մազ­գա­յի­նի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, վար­ժա­րան­նե­րու տնօ­րէն­նե­րը եւ ու­սու­ցիչ­նե­րը, ե­րի­տա­սար­դա­կան եւ պա­տա­նե­կան սե­րուն­դի ստո­ւար խումբ մը եւ բազ­մա­թիւ հայ­րե­նա­կից­ներ։ ­Պա­տո­ւոյ դիրք գրա­ւած էին Հ.Մ.Ը.Մ.-ի սկաու­տա­կան խում­բե­րու յատ­կան­շա­կան միա­ւոր մը, Ե­ռա­գոյն եւ յու­նա­կան դրօ­շակ­նե­րով։

Ե­լոյ­թի բա­ցու­մը կա­տա­րեց ընկ. Ար­ման Գ­րի­գո­րեան, որ անդ­րա­դար­ձաւ ­Թուր­քիոյ կող­մէ 109 տա­րի ան­պատ­ժե­լի մնա­ցած ցե­ղաս­պա­նու­թեան, ա­ռա­ւել՝ ան իր խօս­քը կեդ­րո­նա­ցուց Ար­ցա­խի ող­բեր­գու­թեան վրայ, մատ­նան­շե­լով թուր­քե­ւատր­պէյ­ճա­նա­կան ցե­ղաս­պա­նա­կան ա­րարք­նե­րու շա­րու­նա­կու­թիւ­նը հայ ժո­ղո­վուր­դին դէմ։ Ըն­կե­րոջ խօս­քը պի­տի հրա­տա­րա­կենք մեր կայ­քէ­ջին վրայ։

­Յա­ջոր­դա­բար, ան հրա­ւի­րեց ­Նէա Զ­միռ­նիի քա­ղա­քա­պետ Եոր­ղոս ­Քու­թե­լա­քի­սը, որ յու­զու­մով խօ­սե­ցաւ ­Նէա Զ­միռ­նիի եւ ­Սի­սիան քա­ղա­քաի եղ­բայ­րաց­ման մա­սին, միա­ժա­մա­նակ իր յու­շե­րը պատ­մե­լով Ար­ցախ կա­տա­րած այ­ցե­լու­թե­նէն տա­րի­ներ ա­ռաջ։ Ան եւս դա­տա­պար­տեց ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան ո­ճի­րը եւ կոչ ուղ­ղեց մարդ­կու­թեան՝ ան­հա­տոյց չթո­ղել հայ ազ­գին դէմ կա­տա­րո­ւած մեծ ոճ­րա­գոր­ծու­թիւ­նը։

­Հեր­թա­բար, խօսք ա­ռին խորհր­դա­րա­նի եւ կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, ո­րոնք ի­րենց զօ­րակ­ցու­թիւ­նը յայտ­նե­ցին հայ ժո­ղո­վուր­դին եւ պա­հան­ջե­ցին ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան ճա­նա­չու­մը ­Թուր­քիոյ կող­մէ։ Ա­նոնք եւս, անդ­րա­դար­ձան Ար­ցա­խի հա­յա­թա­փու­մին, մաս­նա­ւո­րե­լով պե­տու­թիւն­նե­րու եւ մի­ջազ­գա­յին ըն­կե­րու­թեան ան­տար­բե­րու­թեան կե­ցո­ւած­քը հան­դէպ հայ ժո­ղո­վուր­դի կրած ող­բեր­գու­թեան։

Յաջորդաբար, յուշակոթողին շուրջ բոլորուեցան յարանուանութեանց հոգեւոր պետերը եւ հոգեւոր դասը, որոնք սրբազան հօր նախագահութեամբ կատարեցին գոհաբանական եւ բարեխօսական աղօթք Հայոց ցեղասպանութեան սրբադասուած անմեղ զոհերու յիշատակին:

Հուսկ՝ առաջնորդ սրբազան հայրը իր խօսքը ուղղելով ներկայ ժողովուրդին ընդգծեց, թէ ցեղասպանութեան յիշողութիւնը վառ կը մնայ, միայն երբ այն կը փոխանցուի յաջորդ սերունդներուն: Հետեւաբար, բոլորիս գերագոյն պարտքն է պահանջատիրութեան ոգին եւ պայքարի աննկուն կամքը փոխանցել հայ նոր սերունդին, որոնք պիտի դառնան դրօշակակիրը Հայ դատի ու հայ ժողովուրդի արդար պահանջատիրութեան:

Հ.Մ.Ը.Մ.ի սկաուտ­նե­րու պա­տո­ւոյ ազ­դան­շա­նին տակ, տե­ղի ու­նե­ցաւ դափ­նեպստակ­նե­րու զե­տե­ղում։ ­Խորհր­դա­րա­նի եւ կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու ա­նու­նով դափ­նեպ­սակ խո­նար­հե­ցու­ցին ե­րես­փո­խան Իոան­նիս ­Լո­վեր­տոս եւ ­Փաւ­լոս Խ­րիս­թի­տիս, խորհր­դա­րա­նի նախ­կին նա­խա­գահ ­Զոի ­Քոնս­թան­տո­փու­լու, ­Նէա Զ­միռ­նիի քա­ղա­քին ա­նու­նով քա­ղա­քա­պետ Եոր­ղոս ­Քու­թե­լա­քիս, Ատ­տի­կէի փոխ­մարզ­պե­տը, ­Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին ա­կա­դե­միոյ նա­խա­գահ Ա­շոտ ­Սա­ղեան, Հ.Հ. հիւ­պա­տոս ­Նի­քո­լայ ­Սա­հա­կով, հա­մա­պոն­տա­կան միու­թեան կող­մէ Է­լէ­նի ­Տա­նիի­լի­տու եւ հայ գա­ղու­թին ա­նու­նով ընկ. ­Կա­րօ ­Կեն­դա­նեան։

­Յու­զու­մի մթնո­լոր­տին մէջ լսո­ւե­ցան հայ­կա­կան եւ յու­նա­կան ո­գերգ­նե­րը, միա­ժա­մա­նակ սկաու­տա­կան փա­ղան­գը պա­տո­ւի կանգ­նած էր։ Ե­լոյ­թի ա­ւար­տին, ներ­կայ ժո­ղո­վուր­դը մօ­տե­ցաւ յու­շար­ձա­նին եւ ծա­ղիկ­ներ զե­տե­ղեց յու­շար­ձա­նին շուրջ։

Այ­նու­հե­տեւ, բո­լոր ներ­կա­նե­րը ուղ­ղո­ւե­ցան դէ­պի ­Սին­տաղ­մա­յի հրա­պա­րա­կը, մաս կազ­մե­լու հա­մար ժո­ղովր­դա­յին բո­ղո­քի քայ­լար­շա­ւին դէ­պի թրքա­կան դես­պա­նա­տուն։

Ժողովրդային բողոքի քայլարշաւ եւ ցոյց դէպի Աթէնքի թրքական դեսպանատուն

Հայ ե­րի­տա­սար­դու­թիւ­նը պա­հան­ջա­տի­րու­թեան ա­ռա­ջին շար­քե­րուն վրայ

­

Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան 109-ա­մեա­կի ե­լոյթ­նե­րուն շար­քը Ա­թէն­քի մէջ հա­սաւ իր գա­գաթ­նա­կէ­տին, ­Չո­րեք­շաբ­թի, 24 Ապ­րիլ 2024-ի ե­րե­կո­յեան, Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի Ե­րի­տա­սար­դա­կան միու­թեան կող­մէ կազ­մա­կեր­պո­ւած բո­ղո­քի քայ­լար­շա­ւով եւ ցոյ­ցով դէ­պի թրքա­կան դես­պա­նա­տուն։

­Ժո­ղո­վուր­դի ժա­մա­դ­րա­վայ­րը ե­ղաւ ­Սին­տաղ­մա­յի կեդ­րո­նա­կան հրա­պա­րա­կը, ո­րուն վրայ օ­րե­րէ ի վեր կը գոր­ծէ Ե­րիտ. ­միու­թեան տե­ղե­կա­տո­ւա­կան կրպա­կը։ Ա­մէն տա­րի­քի հայ­րե­նա­կից­ներ, մե­ծով ու փոք­րով, ի­րենց ու­ժեղ ներ­կա­յու­թիւ­նը հաս­տա­տե­ցին ցոյ­ցին, պա­հան­ջե­լու հա­մար թուրք պե­տու­թե­նէն ճանչ­նալ 109 տա­րի ան­հա­տոյց մնա­ցած ցե­ղաս­պա­նու­թիւ­նը։ ­Մա­նա­ւանդ, յատ­կան­շա­կան էր հայ նոր սե­րուն­դի ներ­կա­յու­թիւ­նը, ո­րուն պա­հան­ջա­տի­րա­կան ո­գին ա­ռաջ­նոր­դող ու­ժը դար­ձաւ քայ­լար­շա­ւի ամ­բողջ տե­ւո­ղու­թեան։ ­Յատկա­ն­շա­կան էր ներ­կա­յու­թիւ­նը հա­մա­պոն­տա­կան միու­թեան նա­խա­գահ Եոր­ղոս ­Վա­րի­թի­միա­տի­սին եւ այլ յու­նա­կան հա­սա­րա­կա­կան միու­թիւն­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րուն։

Ո­րո­շեալ ժա­մուն, Հ.Յ.Դ. ­Պա­տա­նե­կան միու­թեան ան­դամ­նե­րու ա­ռաջ­նոր­դու­թեամբ, եր­կու մե­ծա­դիր դրօշ­նե­րը՝ ­Հա­յաս­տա­նի եւ Ար­ցա­խի, լայ­նօ­րէն պար­զած, ժո­ղովր­դա­յին մե­ծա­թիւ հա­մախմ­բու­մը ճամ­բայ ե­լաւ ­Սին­տաղ­մա­յի հրա­պա­րա­կէն եւ ուղ­ղո­ւե­ցաւ դէ­պի թրքա­կան դես­պա­նա­տուն։

Հ.Յ.Դ. Ե­րի­տա­սար­դա­կան միու­թեան ան­դամ­նե­րը մեծ պաս­տառ­ներ բռնած, տո­ւին ցոյ­ցին ազ­դան­շա­նը զա­նա­զան լո­զունգ­նե­րով, ո­րոնք կը դա­տա­պար­տէին թրքա­կան եւ ատր­պէյ­ճա­նա­կան հա­կա­հայ քա­ղա­քա­կա­նու­թիւ­նը, միա­ժա­մա­նակ կը պա­հան­ջէին ­Թուր­քիա­յէն ա­ռե­րե­սո­ւիլ իր ա­րիւ­նոտ պատ­մու­թեան հետ ու ճանչ­նալ հա­յու­թեան դէմ գոր­ծած ո­ճի­րը։ ­Ժո­ղո­վուր­դը եւս հե­տե­ւե­լով ար­տա­սա­նո­ւած լո­զունգ­նե­րուն, միա­կամ եւ հա­ւա­քա­կան ուժգ­նու­թեամբ կը կրկնէր զա­նոնք։

Ա­թէն­քի կեդ­րո­նա­կան ճամ­բա­նե­րէն ան­ցած թա­փո­րին հե­տե­ւե­ցան բազ­մա­թիւ յոյն հայ­րե­նակ­ցի­ներ, ո­րոնք քա­ջա­լե­րա­կան ար­տա­յայ­տու­թիւննե­րով ի­րենց զօ­րակ­ցու­թիւ­նը կը յայտ­նէին հայ ժո­ղո­վուր­դի ար­դար պա­հանջ­նե­րուն։

­Ժո­ղովր­դա­յին թա­փո­րը հա­սաւ ­Ռի­ղի­լիս հրա­պա­րա­կը, ուր ան­գամ մը եւս, ոս­տի­կա­նու­թեան զրա­հա­պատ մե­քե­նա­նե­րը փա­կած էին ճամ­բան դէ­պի թրքա­կան դես­պա­նա­տուն։ ­Տա­րի­նե­րու վրայ եր­կա­րող այ­լեւս ան­հա­ճոյ պատ­կեր մըն է պար­զո­ւած ե­րե­ւոյ­թը, ուր ոս­տի­կա­նա­կան յա­տուկ ջո­կատ­ներ թոյլ չեն տար խա­ղաղ ցու­ցա­րար­նե­րուն մօ­տե­նալ թրքա­կան դես­պա­նա­տան շէն­քը եւ ի­րենց ցա­սու­մը ար­տա­յայ­տել ընդ­դէմ շա­րու­նա­կո­ւող թրքա­կան քա­ղա­քա­կա­նու­թեան։

­Տեղ­ւոյն վրայ գոր­ծադ­րո­ւե­ցաւ զօ­րակ­ցա­կան խօս­քե­րու կարճ յայ­տա­գիր մը, ո­րուն ըն­թաց­քին կար­դա­ցո­ւե­ցաւ ե­րի­տա­սար­դու­թեան ա­նու­նով յանձ­նո­ւե­լիք յու­շա­գի­րը, որ­մէ ետք յու­նա­կան կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու, ա­ռա­ւել հա­մա­պոն­տա­կան միու­թեան ե­րի­տա­սա­րա­դա­կան բա­ժին­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, մէկ առ մէկ, ու­ղերձ­նե­րով հան­դէս ե­կան եւ ի­րենց զօ­րակ­ցու­թիւ­նը յայտ­նե­ցին հայ ժո­ղո­վուր­դին։
­Մինչ Ե­րի­տա­սար­դա­կան միու­թեան պա­տո­ւի­րա­կու­թիւն մը յա­ռա­ջա­ցաւ դէ­պի դես­պա­նա­տուն՝ փոր­ձե­լու հա­մար յանձ­նել յու­շա­գիր, ժո­ղո­վուր­դի զայ­րոյ­թը դրսե­ւո­րո­ւե­ցաւ հա­կա­թուրք լո­զունգ­նե­րու ա­ւե­լի ուժ­գին բա­ցա­գան­չու­թեամբ։

Դժ­բախ­տա­բար, այս ան­գամ եւս պա­տո­ւի­րա­կու­թիւ­նը բա­խե­ցաւ ոս­տի­կա­նա­կան պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րու յա­մառ եւ կտրուկ մեր­ժու­մին հաս­նե­լու մին­չեւ դես­պա­նա­տան դու­ռը, պա­տո­ւի­րե­լով հայ ե­րի­տա­սարդ­նե­րուն յու­շա­գի­րը զե­տե­ղել դես­պա­նա­տու­նէն հե­ռա­ւո­րու­թեան վրայ գտնո­ւող ծա­ռի մը վրայ…։

­Բարձ­րա­խօ­սէն տրո­ւած բա­ցատ­րու­թիւն­նե­րուն վրայ, ժո­ղո­վուր­դի ընդվ­զու­մը ա­ւե­լի ուռ­ճա­ցաւ, իսկ մեր հայ­րե­նա­կից­նե­րը զօ­րա­ւոր բա­ցա­գան­չու­թիւն­նե­րով դա­տա­պար­տե­ցին մեր­ժու­մի ա­րար­քը։
­Զայ­րոյ­թի եւ ցա­սու­մի այդ բուռն պա­հե­րուն, կարգ մը ե­րի­տա­սարդ­նե­րուն կող­մէ այ­րո­ւե­ցաւ ­Թա­լեա­թի, Էր­տո­ղա­նի եւ Ա­լիե­ւի պատ­կե­րը կրող մար­դան­ման շի­նո­ւածք մը, մինչ բո­լոր ե­րի­տա­սարդ­նե­րը շա­րու­նա­կա­կան բա­ցա­գան­չու­թիւն­նե­րով ի­րենց ընդվ­զու­մը կ­՚ար­տա­յայ­տէին։

­Յան­կարծ ե­րի­տա­սարդ­նե­րու մեծ թա­փո­րը սկսաւ ա­րա­գօ­րէն շար­ժիլ դէ­պի ոս­տի­կա­նա­կան ու­ժե­րու շա­րա­սիւ­նը, մինչ պա­տաս­խա­նա­տու ըն­կեր­ներ կը փոր­ձէին զսպել մեր ե­րի­տա­սարդ­նե­րը, որ­պէս­զի ա­ռաջ­քը առ­նո­ւի ոս­տի­կանու­թեան կող­մէ ար­ցուն­քա­բեր կա­զե­րու ար­ձա­կու­մին կամ ո­րե­ւէ բա­խու­մի։ Մթ­նո­լոր­տը շի­կա­ցած էր ու մեր տղա­քը ա­ւե­լի ուժ­գին կը պա­հան­ջէին յա­ռա­ջա­նալ մին­չեւ դես­պա­նա­տուն, միա­ժա­մա­նակ լո­զունգ­նե­րը ա­ւե­լի զօ­րա­ւոր լսո­ւե­ցան հա­մախմ­բո­ւած ժո­ղո­վուր­դին կող­մէ։

­Հա­կա­ռակ ոս­տի­կա­նու­թեան մեր­ժու­մին, բո­ղո­քի ժո­ղովր­դա­յին ցոյ­ցը հա­սաւ իր նպա­տա­կին, թրքա­կան պե­տու­թեան ներ­կա­յա­ցուցիչ­նե­րուն լսե­լի դարձ­նե­լով հայ ժո­ղո­վուր­դի բո­ղոքն ու ար­դա­րու­թեան վե­րա­կանգ­նու­մի պա­հան­ջը։
­Ցոյ­ցի ա­ւար­տին, հա­մախմ­բո­ւած հայ ե­րի­տա­սարդ­նե­րը եւ ժո­ղո­վուր­դը միա­բե­րան եր­գե­ցին հայ­կա­կան եւ յու­նա­կան ո­գերգ­նե­րը։

Յու­նաս­տա­նի ղե­կավարութիւնը անդրադարձաւ Հայոց ցեղասպանութեան 109-ա­մեայ տարելիցին

Ա­մէն տա­րո­ւան նման, հա­մաշ­խար­հա­յին քա­ղա­քա­կան ղե­կա­վար­նե­րու շար­քին, ­Յու­նաս­տա­նի բարձ­րաս­տի­ճան ղե­կա­վա­րու­թիւ­նը եւս հան­դէս ե­կաւ ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան տա­րի­լի­ցին ա­ռի­թով յա­տուկ յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րով։

­Յու­նաս­տա­նի նա­խա­գահ ­Քա­թե­րի­նա ­Սա­քե­լա­րո­փու­լու յայ­տա­րա­րու­թիւն տա­րա­ծեց ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան 109-րդ ­տա­րե­լի­ցին առն­չու­թեամբ։

«Օս­մա­նեան ­Կայս­րու­թեան վեր­ջին շրջա­նին 1,5 մի­լիոն հա­յե­րու ծրագ­րո­ւած բնաջն­ջու­մէն ան­ցած է 109 տա­րի։ Այս ցե­ղաս­պա­նու­թիւն է, որ գրե­թէ բնաջն­ջեց հնա­գոյն ժո­ղո­վուր­դին, ­Կով­կա­սի հա­րա­ւա­յին հա­տո­ւա­ծին մէջ ծաղ­կող քրիս­տո­նէա­կան մի­ջու­կը։

Այս­պի­սի ող­բեր­գա­կան ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րու ճա­նա­չու­մը, ինչ­պէս նաեւ մարդ­կու­թեան նկատ­մամբ բռնու­թեան ու ա­տե­լու­թեան դէմ մշտա­կան զգօ­նու­թիւ­նը անհ­րա­ժեշտ պայ­ման են այս­պի­սի յան­ցա­գոր­ծութիւն­ներ չկրկնե­լու եւ ազ­գե­րու ու ժո­ղո­վուրդ­նե­րու խա­ղաղ գո­յակ­ցու­թեան հա­մար։ ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան զո­հե­րը եր­բեք պի­տի չմոռ­ցուին»։

­Յու­նաս­տա­նի վար­չա­պետ ­Քի­րիա­քոս ­Մի­ցո­թա­քիս «Էքս»-ի հար­թա­կէն հրա­պա­րա­կեց հե­տե­ւեալ յայ­տա­րա­րու­թիւ­նը. «Այ­սօր յի­շո­ղու­թեան օր է, ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան մեկ­նար­կէն 109 տա­րի ետք։ ­Յար­գան­քի տուրք կը մա­տու­ցենք զո­հե­րուն եւ վառ կը պա­հենք յի­շո­ղու­թիւ­նը։ ­Մեզ եր­կի­րը միշտ դէմ կը կագ­նի ու պի­տի շա­րու­նա­կէ կանգ­նիլ ա­մէն տե­սա­կի ա­րարք­նե­րու դէմ, ո­րոնք բռնու­թեան եւ խտրու­թեան պատ­ճառ պի­տի դառ­նան մարդ­կու­թեան դէմ»։

­Պաշտ­պա­նու­թեան նա­խա­րար ­Նի­քոս ­Տեն­տիաս, անդ­րա­դառ­նա­լով ­Հա­յոց ցե­ղասպա­նու­թեան 109-րդ ­տա­րե­լի­ցին, նշած է, որ պատ­մա­կան ճշմար­տու­թեան ճա­նա­չու­մը անհ­րա­ժեշտ է մարդ­կու­թեան դէմ յան­ցա­գոր­ծու­թիւն­նե­րու կրկնու­թե­նէն խու­սա­փե­լու հա­մար։ Այս մա­սին յոյն նա­խա­րա­րը գրա­ռում կա­տա­րած է «Էքս»-ի իր է­ջին վրայ։ «Այ­սօր մեր միտ­քե­րը ­Յու­նաս­տա­նի եւ ամ­բողջ աշ­խար­հի հա­յե­րուն հետ են՝ յար­գե­լով ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան զո­հե­րու յի­շա­տա­կը», գրած է նա­խա­րա­րը։

Ն­շենք, որ բազ­մա­թիւ ե­րես­փո­խան­ներ եւ քա­ղա­քա­կան գոր­ծիչ­ներ հան­դէս ե­կած են հայ ժո­ղո­վուր­դի զօ­րակ­ցու­թեան ար­տա­յայ­տու­թիւն­նե­րով։

www.azator.gr