Շուշի. հաղթանակի և «պարտության» վկան
09 Մայիս 2026
Շուշիի ազատագրումը հայ ժողովրդի նորագույն պատմության հերոսական էջերից է։ Տասնամյակներ շարունակ Հայրենիքում և Սփյուռքում ապրող սերունդները մեծացել են կորուսյալ հայրենիքի ցավով, պատմական անարդարության ծանր բեռով։ Արցախյան ազատագրական պայքարով հայ ժողովուրդը կարողացավ ապացուցել, որ նույնիսկ ամենադժվար պայմաններում հնարավոր է ոտքի կանգնել, համախմբվել և կերտել հաղթանակ։
Այդ օրերին Արցախը, Հայաստանը և Սփյուռքը մեկ բռունցք էին դարձել։ Հայ ժողովուրդը միավորվել էր մեկ նպատակի շուրջ՝ պաշտպանել հայրենի հողը, փրկել Արցախը և վերականգնել ազգային արժանապատվությունը։
Շուշիի հաղթանակը հոգեբանական բեկում մտցրեց և փոխեց ողջ պատերազմի ընթացքը։ Այդ հաղթանակը հավատք ներշնչեց սեփական ուժին։ Հայ ժողովուրդը աշխարհին ցույց տվեց, որ պատրաստ է պայքարել իր գոյության, իր պատմության և իր հայրենիքի համար։
Այո՛, այսօր Շուշին բռնազավթված է։ Այսօր փորձում են Շուշին զրկել իր հայկական դիմագծից, բայց հնարավոր չէ ջնջել այն, ինչ գրված է ժողովրդի հիշողության մեջ։ Հնարավոր չէ սպանել հաղթանակի ոգին, եթե այն ապրում է սերունդների գիտակցության մեջ։
Որքան էլ փորձեն արժեզրկել կամ մոռացության տալ Արցախյան շարժման խորհուրդը, այն շարունակելու է ապրել հայ ժողովրդի հավաքական հիշողության մեջ՝ որպես վերադարձի կամքի, պայքարի և չընկճվող ոգու խորհրդանիշ։
Արցախյան շարժումը «ճակատագրական» սխալ չէր։ Ճակատագրական սխալը 2018-ի հեղափոխությունն էր, որը սկիզբ դրեց մեր ազգային ողբերգությունների և պարտությունների ընթացքին։
Արցախյան շարժումը համազգային զարթոնք էր, որը ցույց տվեց՝ հայ ժողովուրդը կարող է միավորվել, երբ վտանգված է իր հայրենիքն ու գոյությունը։
Այն պայքար է պատմության, մշակույթի, ինքնության պահպանման համար։ Այդ պայքարում հազարավոր հայորդիներ տվեցին ամենաթանկը՝ իրենց կյանքը, որպեսզի մենք ապրենք արժանապատիվ ու գլուխներս բարձր։
Արցախյան շարժման նշանակությունը կասկածի տակ դնելը, այդ հաղթանակի գաղափարից հրաժարվելը կամ այն նսեմացնելու փորձերը դավաճանություն են՝ մեր ազգային հիշողությանը, մեր հերոսներին և նրանց թափած արյանը։
Մեր հերոսները պայքարեցին և զոհվեցին ոչ թե պարտության հետ հաշտվելու, այլ հաղթանակը սերունդներին փոխանցելու համար։
Հավերժ փառք և խոնարհում՝ Հայրենիքի ազատագրության սուրբ գործին նվիրված մեր բոլոր հայորդիների հիշատակին։ Շնորհավո՛ր Եռատոն։
«Ապառաժ»-ի խմբագրական
09 մայիս, 2026թ․
