«Տնտեսական որևէ հաշվարկ չկա, թե ինչու հենց 3 միլիոն դրամ: Գլխավոր նպատակը շուկայի խոշորացումն է: Օրենքի ընդունումից հետո կմնան մեկ կամ մի քանի ցանցեր, որոնք նման ծառայություններ կիրականացնեն: Սա թույլ կտա պետությանը՝ ավել հեշտ վերահսկել դաշտը: Խնդիրը ոչ միայն բյուջեն լցնելն է, այլ հենց խոշորացումը:

Տուրքը 60 անգամ բարձրանում է, այսինքն 60 գրավատներից կամ փոխանակման կետերից միայն մի երկուսը կկարողանան վճարել հարկը և կշարունակեն աշխատել»,-ասում է տնտեսագետը և հավելում, որ բանկերի համար այս փոփոխությունները բավականին շահավետ են, քանի որ սպառողները կօգտվեն միայն բանկերից:

Ըստ նրա՝ հասարակության համար խնդիր է դառնում ոչ միայն գործազրկությունը, նախ խնդիրներ են առաջանում սպառողների համար, քանի որ երբ խոշորացումներ լինեն, այդ ցանցերը կսահմանեն մոնոպոլ գներ իրենց ծառայությունների համար, սպառողը կգնա ֆինանսական ռիսկային գործարքների, ինչը դեմ է սպառողների շահերին:

«Բացի դա, այս ամենը կարող է հանգեցնել «սև շուկայի» առաջացման, որը վերահսկելու համար էլ ԿԲ- ն և ՊԵԿ-ը պետք է վերահսկողության լրացուցիչ վարչարարություններ ստեղծեն: Օրենքի մեջ կա նաև գոտիավորման խնդիրը. մարզերում գործող կետերն էլ նույն չափով են հարկվելու: Սա պետք է կարգավորել և հարկումն անել տարբերակված ձևով: Սա կբերի կենտրոնացման, նման ծառայություններ կլինեն միայն Երևանում և մարզկենտրոններում: Կենտրոնացումն էլ իր հերթին կունենա բացասական ազդեցություն և կբերի մեր երկրի ոչ համաչափ զարգացման: Իմ կարծիքով, այս փուլում այս օրենքի ընդունումը ճիշտ չէ»,- ասաց տնտեսագետը: