-Մեզ հետ մասնավոր զրույցների ժամանակ մի շարք քաղաքացիներ ասացին, որ ՀՅԴ հորդորով են մասնակցում «Ոչ մի թիզ հող» ակցիային: Դուք հիմա իսկապես տեսնո՞ւմ եք նման վտանգ, որ մասնակցում եք նման ակցիաների:

-Վտանգ միշտ կա, որովհետեւ վտանգ եւ սպառնալիքը կախված չէ միայն երկրի ներսում եղած իրավիճակից: Վտանգը կախված է նաեւ արտաքին ուժերի ազդեցությունից, հետեւաբար այնպիսի ժամանակ չկա, որ մտածենք` շատ լավ է, ոչ մի բանի մասին պետք չէ մտածել: Մենք դրական ենք գնահատում եւ չափազանց կարեւորել ենք վարչապետի խոսքը, որ չկա օրակարգում նման հարց` կարգավիճակի կամ տարածքների դիմաց որեւէ զիջման բանաձեւ, եւ սա գնահատելի է: Սակայն չպետք է մոռանանք, որ իրավիճակը այնքան փոփոխական է, որ ցանկացած պահի կարող են առաջանալ որոշակի սպառնալիքներ, այդ թվում նաեւ ապրիլյան պատերազմից հետո այն պայմանավորվածությունների, ըստ էության, չեղարկումը, որը ձեռք էր բերվել Վիեննայում եւ Սանկտ-Պետերբուրգում, որի շրջանակում Ադրբեջանը իսկապես շատ լուրջ պարտավորությունների տակ էր: Չափազանց կարեւոր է, որ մենք` իբրեւ պետություն, իբրեւ ժողովուրդ, կարողանանք բոլոր այն դրական ձեռքբերումները, որ ժամանակի ընթացքում ունեցել ենք, սրանք ոչ միայն պաշտպանենք, այլ անկախ իշխանափոխությունից, անկախ անձից, թե ով է իշխանության եկել` որպես պետականություն կարողանանք այդ դրականը զարգացնենք, է՛լ ավելի ուժեղացնենք: Սա որեւէ ձեւով չի նշականում, որ մենք ինչ-որ հստակ ինֆորմացիա ունենք, որ այդպիսի իրավիճակ կարող է առաջանալ, բայց նաեւ հասարակության մեջ մենք հաճախ տեսնում ենք զիջողական տրամաբանությունը, որ տարբեր անձանց, այդ թվում նաեւ նախկինում մերժված անձանց կողմից փորձ է արվում ներկայացնել, հրապարակ բերել:

-Իսկ ինչո՞ւ նման ակցիաներ նախկինում չէին անցկացվում` հաշվի առնելով, օրինակ, այն, որ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանը խոսում էր ցավոտ լուծումների մասին, յոթ տարածք հանձնելու պատրաստակամության մասին:

-Մենք մասնակցել ենք մեր անդամերի աստիճանով, այո, նաեւ մեր շատ ընկերներ քարոզել են, որ մասնակցությունը կարեւոր է, որովհետեւ մեր նպատակը ուժեղ ժողովուրդ եւ դիմադրողականություն ունենալն է: Միշտ եղել են նման ակցիաներ: Ովքեր ասում են` չեն եղել, պարզապես լավ չեն հիշում կամ պարզապես իրավիճակից ելնելով են փորձում էդպիսի բան ասել: Միշտ է եղել: Ավելին ասեմ. երբ մենք կոալցիոն հարաբերության մեջ էինք, ընդ որում` 2016 թվականից, երբ սահամանդրական փոփոխությունները տեղի ունեցան, միշտ եղել են նաեւ այս քննարկումները իշխանության ներսում, որ մենք իրավունք չունենք որեւէ ձեւով որեւէ անգամ հասարակությանը պատրաստել այդպիսի իրավիճակի: Դիվանագիտական հնարքները երբեք չեն խանգարել մեզ, որ մեր կոշտ դիրքորոշումը ներկայացվի: Ուզում եմ հիշեցնել Սերժ Սարգսյանի հայտնի ելույթը, որ մենք առաջիկա տարիների համար պետք է իմանանք, որ ունենք Ադրբեջան` թշնամի պետություն, ունենք Թուրքիա` փակ սահմաններով, եւ այս սահամանափակումների պայմաններում մենք պետք է զարգացման հայեցակարգ ունենանք: Բոլորի համար պարզ է, որ Ադրբերջանը բացի տարածքները նվաճելու ձգտումից, ընդ որում` «առանց հայի» բանաձեւով, ուրիշ նպատակ չունի: Եւ ինքը անընդհատ սերմանել է իր սերունդների մեջ այս քարոզչությունն ու քաղաքականությունը: Այսքանից հետո ո՞նց կարելի է մտածել, որ մենք ինչ-որ ձեւով պետք է քարոզենք զիջման քաղաքականություն:

-Հաշվի առնելով այն, որ նախկինում կուալիցիա եք կազմել ՀՀԿ-ի հետ, հիմա տեսնո՞ւմ եք համագործակցություն այդ կուսակցության հետ:

-Անընդհատ շահարկվում է այդ փաստը: 2008-ից մինչեւ 2018 թվականը մենք եղել ենք ընդամենը 2 տարի, եւ այդ երկու տարվա ընթացքում փորձել ենք առավելագույնս անել, որպեսզի մեր պատկերացումները տեղ գտնեն իշխող ուժի մոտեցումներում, եւ, ինչպես նշեցի, մի քանի ուղղություններով մեզ հաջողվել է դա: Մենք ցանկացած ուժի հետ պատրաստ ենք համագործակցության: Մենք բազմիցս ենք նշել, որ չկա վերադարձ անցյալին, բայց մենք ունենք ունենք մարտահրավերներ մեր երկրի առջեւ ծառացած:

-Խոսվում է այն մասին, որ տնտեսություն եւ հեղափոխություն բառերը իրար կողքի չպետք է դնել: Ի՞նչ կասեք այս մասին: Հիմա հետեւո՞ւմ եք տնտեսական զարգացման եւ ներդրումների նախարարության գործունեությանը, տնտեսական կյանքին:

-Իհարկե հետեւում ենք: Հեղափոխություն ասված արտահայտությունը ոչ միայն այս դեպքում հարիր չէ, այլ նաեւ բացատրված էլ չէ, թե դա իրենից ինչ է ներկայացնում: Առավել եւս 5 տոկոս տնտեսական աճի դեպքում, առավել եւս երբ մենք խոսում նպատակադրումների մասին, բայց այդ նպատակադրումների մեխանիզմները չենք ասում: Դա վստահաբար միայն մարդկային ուղեղներում փոփոխելու կոչերը չեն: Նախեւառաջ համապատասխան համակարգերի եւ ենթահամակարգերի ստեղծումն է, երբ գյուղացին դուրս է գալիս իր հողը մշակելու, նրան չես կարող ասել` դու մտածի՛ր, ուղեղումդ փոփոխություն արա՛, միանգամից հարստացի՛ր. չի կարող այդ մարդը, որովհետեւ այնքան բեռի տակ է` սկսած վարկային բեռից, ավարտած բնակլիմայական պայամաններով պայմանավորված հնարավոր կորուստների սպառնալիքի ազդեցությունը, որ էդ մարդը չի կարող այդպիսի բան մտածել: Այսօր բեռի տակ ճկռած է մեր գյուղացին, ուստի անհրաժեշտ է, որ այս համակարգերը հիմնարար վերանայվեն: Նույնը վերաբերում է ներդրումային քաղաքականությանը: Եթե մենք խոսում ենք ներդրումների մասին, ո՞նց կարելի է անընդհատ հայտարարել, թե մենք լավ երկիր ենք, եկե՛ք, ներդրում արե՛ք: Ես շատ վատ եւ թույլ եմ գնահատում այսօրվա գործադիր իշխանության արագությունը, չափազանց դանդաղ է, չափազանց սպասողական:

Լուսինե Մինասյան

Մանրամասները՝ տեսանյութում