Այդ փաստաթուղթը պետք է լիներ մինչև Հայաստանի թեկուզ մեկ զինվորի հետքաշումը գործող սահմաններից կամ շփման գծից, մասնավորապես, Շուռնուխից, որտեղ Ադրբեջանցիները GPS-ի հիման վրա պահանջեցին, որ հայկական ստորաբաժանումներն իրենց հանձնեն մեր ինքնիշխան և իրավազորության ներքո գտնվող տարածքը, և նույն խայտառակություն տեղի ունեցավ մի քանի ամիս առաջ Կիրանցում: Այս մասին, այսօր՝ սեպտեմբերի 3-ին, ԱԺ-ում լրագրողների հետ զրույցում ասաց ՀՅԴ անդամ, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արթուր Խաչատրյանը՝ անդրադառնալով սահմանազատման հանձնաժողովների գործունեության կանոնակարգին:

Նրա խոսքով, անհասկանալի է, թե ինչու է այդտեղ հղում արվում Ալմաթիի հռչակագրին, որտեղ որեւէ հղում չկա վարչական սահմաններին. «Ալմաթիի հռչակագիրը Ադրբեջանը վկայակոչում էր, որ ցույց տար, որ իբրեւ թե, ԽՍՀՄ փլուզման պահին Ղարաբաղը եղել է Ադրբեջանի կազմում:

Հաջորդը սահմանների հատվածական սահմանազատումն ու սահմանագծումն է: Մենք կարծում ենք, որ դա պետք է արվի ամբողջ պարագծով, որովհետև Ադրբեջանը Հայաստանին կարող է պարտադրել ինչ-որ զիջում՝ խոստանալով համարժեք զիջման գնալ մեկ այլ հատվածով:

Եթե կան վիճելի հատվածներ, դրանք պետք է առանձնացվեն, և դրանց անդրադարձ արվի վերջում: Այնպես, ինչպես առաջարկում է ԵԱՀԿ քարտուղարության կողմից 2017 թվականին մշակված փաստաթուղթը, որի վրա, ի դեպ, այս փաստաթուղթը նույնպես հղում է անում, բայց դրան կոչում են սահմանի օպտիմալացում, ինչը ճիշտ բան է»,- շեշտեց Խաչատրյանը:

Պատգամավորը նկատեց՝ եթե վարչական սահմանը Խորհրդային Միության ժամանակ անցնում էր, ենթադրենք, ինչ-որ ծառի տակով, հետո այդ ծառի տակ մի երկիրը դպրոց է կառուցել, ապա պետք է մի քիչ հեռու տարվի սահմանը։

«Մեզ մոտ հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ այդ սկզբունքով չառաջնորդվեց Հայաստանը, երբ վերարատադրում էր սահմանը Կիրանցում: Սահմանը դպրոցից մի քանի մետր է հեռու, իսկ Փաշինյանը գնում, ասում է՝ երբեք ավելի ապահով չի եղել: Իր տրամաբանությամբ որ առաջնորդվենք՝ թուրքերն ինչքան մոտ, այնքան լա՞վ: Սահմանը բեր Երևանով անցկացրու, տեսեք՝ ինչքան ապահով կլինի», – ընդգծեց Խաչատրյանը: