«Շատ բարդ է ինձ համար այսօր խոսելը։ Մի քանի բան ուզում եմ փոխանցել ՝մեկը պատմական առումով, մյուսը շատ անձնական ինձ համար նույնպես»,- «Շուշի. Վերադարձ լինելու է» խորագրով միջացառմանը իր խոսքում ասաց Արցախի Կենտրոնական կոմիտեի անդամ Գեորգի Պետրոսյանը։

«1992 թ․-ին, դեկտեմբերին 31-ն էր, փորձում էինք նշել Նոր տարին, և հանկարծակի ճիշտ ժամը 12-ին այն ժամանակվա «ալազան» հրթիռ եկավ և բակում պայթեց։ Տղաս շատ փոքր էր, ասաց՝ ի՞նչ է լինելու, ասացինք՝ լավ է լինելու, որովհետև մենք վերցնելու ենք․․․»։

Ըստ նրա՝ այն ժամանակ Շուշին դարձել էր ամենամեծ վտանգավոր կրակակետը։

«Շուշիի ազատագրումն ինձ համար շատ անձնական է, որովհետև տարիների հետո մի անգամ ինձ հարցրին՝ ո՞վ է վերցրել Շուշին, ասեցի՝ երեխաները, քանի որ այդ հարցը տալիս է ամեն մեկն իր տանը՝ ի՞նչ է լինելու։ Ո՞վ է ազատագրել, կարող եմ ասել՝ հայ ժողովուրդը։ Այստեղ մարդիկ կան, ովքեր թե՛ Շուշիի ազատագրման, թե՛ հետագա գործունեության վերաբերյալ ամենալուրջ մասնակիցներն են։ Մենք չենք հասկանում՝ ինչ ասել է Դաշնակցություն, բայց ուզում էինք ազատ լինել, մենք թե՛ Շուշին ազատագրեցինք, թե՛ ճանապարհ բացեցինք, թե՛ կորցրինք․․․»,- ասաց Պետրոսյանը։

«Հայությունը ինչո՞ւ է այսքան սեղմվում: Իմ պատասխանը հետեւյալն է. մենք դարձել ենք զսպանակ: Ինչքան շատ են ճնշում, այնքան էներգիա ենք կուտակում: Ես լուրջ հավատացած եմ, որ այդ էներգիան բացվելու է: Եվ ինչ գրված է այսօրվա միջոցառման կարգախոսում, լինելու է»,-հայտարարեց Արցախի Հանրապետության ԳԽ նախկին նախագահ, Արցախի ԱԳ նախկին նախարար, ՀՅԴ Արցախի ԿԿ անդամ Գեորգի Պետրոսյանը «Շուշի. վերադարձ լինելու է» կարգախոսով միջոցառման ժամանակ իր ելույթում: «Ժամանակի հարց է՝ երբ ենք դա անելու, ոնց ենք անելու, ինչով ենք դա անելու: Մեր սերնդին չի հասնելու Շուշիի ազատագրումը: Դա երիտասարդ սերնդի խնդիրն է դառնալու: Այն ինչ այսօր կատարվում է ժամանակավոր է, որովհետև չարիքը չի կարող հաղթել:

Շուտ թե ուշ, դա լինելու է: Եվ մեր գործը լինելու է դրան նախապատրաստվելը: Հայաստանում մի մասը, կարծես, հանձնվել է, մյուս մասը, որի մեջ կրակը պիտի լինի, դեռ չի դրսեւորում: Դա էլ է լինելու: Մոտենում է ժամանակը: Վստահ եմ, որ դա լինելու է:

Երկրորդը, որ ուզում եմ արժևորել, վերադարձն է: Բայց ոչ թե հենց այնպես: Պետք է հիշենք, որ մենք այսօր զսպանակի մեջ ենք: Եվ չպետք է թույլ տանք, որ զսպանակը ջարդվի վերջնական, ինչը մեր թշնամիները տարիներ ի վեր անում են: Չի ստացվելու, որովհետեւ հայկական գենը շատ ուժեղ է, հնարավորությունը հայկականության մեջ անսահման հզոր է: Եվ երբ արդեն վերադառնանք, հիշենք, որ գերխնդիրը շատ ավելին է»,-ասաց Գեորգի Պետրոսյանը: